اسحاق دانش

اسحاق دانش سرائیکی شاعر ہے

نمونہ کلام

ݙوہڑہ

اساں رل گئیں دے پندھ گنڑدے ہیں اساں جبر دی جیل اچ رہندے ہیں

جیڑھی صدقے نال گھولیندی ھے اوں سر دی ویل اچ رہندے ہیں

اساں بوچھنڑ لیر کتیر وانگو کہیں بال دی چیل اچ رہندے ہیں

تونڑیں ڈکھیں دانش مار گھتیے اساں ول وی میل اچ رہندے ہیں

مرشد اسحاق دانش سئیں..

غزل

اساں انسان ہیں کملےتساں انسان سمجھا نیئں

ساڈانقصان تھئے جیتلا تساں نقصان سمجھانیئں

میں تاں حیران ھاں ارمان ھے غربت خدا ڈیندے

تساں ارمان ماریے ھن تساں ارمان سمجھا نیئں

اتھاں متھڑا گسیندا پئے اتھاں حق وی مریندا پئے

تساں قرآن پڑھدے ہئو تساں قرآن سمجھا نیئں

ریاست کوں سیاست دے ٹھگل نہریں نگل چھوڑیے

تونڑیں جو بکھ تو مرگے ہیں ولا سلطان سمجھا نیئں

اساں دانش ستئے ہوئے ہیں تیڈی ۔مخلوق دے مولا

تیں جو کجھ وی ڈسایا ھے انہاں فرمان سمجھا نیئں

غزل

میڈی زندگی اودھاری چھوڑ میکوں

مہبت دی بیماری چھوڑ میکوں

میں ونگیں نال گجرے ویچڑیں ہن

میڈے سر تے ہے کھاری چھوڑ میکوں

توں ہولا پھل میکوں ہاں نال نہ لا

تیڈا جوبن ہے باری چھوڑ میکوں

او سجھ لہندے کوں تانگھیں وات ہوسی

بڑاں واں ونج پتھاری چھوڑ میکوں

ڑے زندگی دا تے لاوانڑ پئے گیاں ہیئں

توں دانش ہئیں جواری چھوڑ میکوں

میڈا پیارا بھیرا شاعر اسہاق دانش

نظم

میڈیاں آہیں تاں بجھ

میڈیاں ہنجوں تاں گنڑ

میڈا چہرا تاں پڑھ

اے ترائےگالہیں تیکوں سمجھ آونجن

تاں میں تاریا ویساں

ناں تے ماریا ویساں

اسحاق دانش

قطعہ

مونجھے چہرے کاوڑ ٹوک خدا حافظ

سفریں نال ھے سانجھ سنجوک خدا حافظ

ڳولݨی ہیسے چوڳ کتھائیں ونڃ لاہسوں

وستی والے سارے لوک خدا حافظ

اسحاق دانش

ݙوہڑہ

ڈس میں نندراں کیا کر جانڑاں میں ہاں رات دی رانڑیں

میں تاں مونجھ مسافر دی ہاں میں ہاں کونج نماڑیں

میں مانواں میں دھیاں بھینڑاں میں ہاں سگھڑ سیانڑیں

ڈکھ دی ڈینڑ ڈراوے ڈیوے اکھ اچ رہندے پانڑیں

میں روواں تاں رو پوندے ہن سیاں ست اسمان

میڈی ذات پھرول ناں کملا کر کے ڈیکھ دھیان

اسحاق دانش