کہاݨی دا گھر

حکایت کہانی دا گھر

اوہ اُتھاں پجیا تاں ما اوندی بیاسی سال دی تھی گئی ہئی ' بُڈھیپے پِچھوں تھوڑا تھوڑا بولنڑ تے حیاتی دی لڑائی ہک جاری ' اوں ما کوں بُلوایا ' ما اکھیں کھولیاں وت نُوٹ گِھدیاں

اونکوں ما بلپنڑ وچ کہانیاں سنڑویندی ہئ ' ما ایہے ترے چار کہانیاں ما اپنڑی توں سنڑیاں ہَن ' چڑی تے کاں دی کہانی ' مائی بڈھڑی تے پُھلے دی کہانی' تَھڑی بیٹھے گِدڑ دی کہانی تے چوتھی ہک کونج دی کہانی جینکوں جَٹ بَدھ بِلہایا ہا ' اوں ایہ کہانیاں ما اپنڑی توں ہزار وار سُنڑیاں ' کہانیاں ہر واری نویاں نویاں لگدیاں ' جاپدا جو پہلی پھیریں سُنڑوایاں تے سنڑیاں گِن

ما کوں اوں پہلی کہانی چڑی تے کاں دی سُنڑائی ' مُد پِچھوں ما دے ہوٹھیں تے مُسکار سبھ ڈِٹھی ' مائی بڈھڑی تے پُھلے دی کہانی اوں ٹوری تے جانڑ کے کہانی وچوں بُھل گیا " مائی بڈھڑی ہنڑ دریا کول ویسی " کہانی کوں ما اگوں ٹوریا ' اوں گدڑ دی کہانی چھیڑی وت کونج دی

اونکوں لگیا کہانی ولدی گھر اپنڑے تئیں پُج گئی ہے. (رفعت عباس)