کندھی آلے پٹھاݨ
سیالے کوں کندھی آلے افغانی پٹھاݨ اَمدے ہَن ،کہیں کوں اُردو اَمدی ہئی تے کہیں کوں نہ اَمدی ہئی ، آپت ءِچ پشتو مریندے ہَن ، آپاں کھیر آلی چاہ پیندوں او کہوا بݨیندے ہَن تے ڳڑ نال سُرکیندے ہَن ۔کندھی آلے پٹھاݨیں دی نشانی بیلچہ ہوندا ہا ، جتھ ویندے ہَن بیلچہ مونڈھے تے رکھیندے ہَن ، ݙوجھے مونڈھے تے چادر ہوندی ہئی سب دے سر تے پٹکا ہوندا ہا ۔صاف سنڄاݨے ویندے ہَن جو اے پٹھاݨ ءِن ۔ نمازاں ساریاں پڑھدے ہَن ۔ آپت ءِچ ایکا ݙاڈھا ہانے ۔ کُئی جمالیں کندھیاں بݨاوݨ ویندے ہَن ، کئی میتلیں تے کُئی کانجویں ۔ شام کوں سارے کٹھے تھیندے ہَن ۔ ݙاݙے عمر وݙے ہوریں سندھ لݙ ڳے ہَن ہُنیں دے دکانیں اَتے گودامیں آلے کوٹھے خالی ہوندے ہَن ۔ نانا سئیں کنجی گھن ݙیندے ہن ، سیزن کما تے وَل ویندے ہَن ۔ ہک پٹھاݨ مولوی مہر اللہ دی ابے نال ݙاڈھی یاری ہئی ، کولے دِل دا ہا ۔او کندھیں آلا پٹھاݨ نہ ہا ، معتبر آدمی ہا،عاشق رسول ہا ، مولود سُݨ تے رو پمدا ہا ۔ سرائیکی ڄاݨ ڳیا ہا ۔ خواجہ فرید سئیں دی کافی شوق نال سُݨدا ہا ۔ آکھدا ہا جو ہک واری خواجہ سئیں دے دربار تے ضرور ویساں ۔ سارے آکھدے ہَن جو اَوکھا پندھ اے دریا جھاڳݨا پمدے ،چاچڑیں ونڄ تے جہاز تے چڑھݨاں پمدے تے وَل پار پُڄیندے ۔ ہک واری دِل ٻدھ تے ٹُر پیا ،ݙوجھے تریجھے ݙینھ وَل آیا ، ابے سئیں آکھیا مولوی مہر اللہ حال ݙے ، زیارت کر اَئیں ؟ مولوی صاحب آکھیا جو سئیں میں چاچڑیں دے پتݨ تے پُڄ ڳیاں جہازوی لڳا کھڑا ہا پر دریا ٹھاٹھا مریندا پیا ہا ،میں ݙر ڳیُم تے دریا دی مݨ تے کھڑ تے سلام کیتا تے آکھیا خواجہ سئیں میݙا پرے کنوں سلام قبول کرو۔
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان