کشمیری اَزاد رہوݨ چاہندن

ساکوں ݙاڈھی بُکھ لڳی ودّی ہئی ۔ ہک پردے لڳے ہوٹل وچ وڑ ڳیوسے ۔ ایہ مسلماناں دا ہوٹل ہا ۔ پاوے پکّے پئے ہَن ۔ اساں دال تے پاویاں دا آڈر ݙتا تے رَڄ کے روٹی کھادی۔

ساݙے نال اِی ترے بندے روٹی کھاندے ٻیٹھے ہَن ۔ اُنہاں دا رنگ روپ ݙسیندا ہا جو ایہ ہندوستانی کوئنیں ۔ اُنہاں نال تعارف تھیا تاں اُنہاں ݙسیا جو اوہ کشمیر توں اَئے ہوئن ۔ اَساں اُنہاں کوں پاکستانی ڄاتا ہا ۔ کھاݨے دے بعد اُنہاں نال تبادلہ خیال تھیا ۔ اُنہاں کنوں کشمیر دا حال چاتا تاں اُنہاں ݙسیا جو اُتھاں اَمن ہے ۔ میں پُچھیا جو کشمیری کہڑے مُلخ نال رَلݨاں چاہندن ۔ اُوندا خیال ہا جو کشمیری اَزاد رہوݨ چاہندن ۔ ہندو ظلم کرے تاں پاکستان کوں چنڳاں ڄاݨدن۔ امن تھی ونڄے تاں ہندوستان کوں چنڳاں آہدن ۔ اونویں پچھو تاں اَزاد رہوݨ چاہندن ۔ اِنھاں ڳالھیں کنوں کشمیریاں دی سوچ پڑھی ونڄ سڳیندی ہئی ۔ پُچھݨ لڳے جو تہاݙا کیا خیال ہے میں آکھیا اساݙا خیال ہے جو کشمیری اپݨے اڳوال دے آپ مالک ہِن۔ اوہ جتھاں خُش اساں اُتھائیں خوش ۔ اِنہاں وچوں ݙو بندے دِلّی وچ پڑھدے پئے ہَن اَتے تریجھا ہک دکاندار ہا جہڑا کشمیر کنوں اُنہاں کوں مِلݨ آیا ہا ۔ اُنہاں دا رنگ سوہݨاں ہا ۔ زبان وی ستھری ٻلیندے ہَن ۔ دِلّی وچ تاں زبان پِھٹ ڳئی ہے ۔ خالص اُردو تاں مسلمان علاقیاں وچ وی کوئنیں ۔ ہندی تے سنسکرت نے اُردو کوں بھن گھتّے ۔ مِلی جُلی زبان ٻولݨ لوکاں دی مجبوری ہے ۔ پان کھا کے نرگھٹ وچوں آواز کڈھݨ اساں نھیں سُݨیا۔

حوالہ

کتاب: دِلّی ڈھائی کوہ۔ مصنف شوکت مغل، چھپیندڑ: جھوک پبلشرز ملتان