کردار نگاری

قصہ گو اپݨے کرداریں دی تخلیق ویلے دلچسپی دے اصول کوں مدنظر رکھیندے او اپݨے قصیاں وچ ایجھے کردار پیش کریندے جیڑھے عام لوکیں دی توجہ دا مرکز ہووِن۔ مثال دے طور تے بادشاہ‘ شہزادے ‘ شہزادیاں ‘ پیر ‘ فقیر ‘ ولی ‘ جادوگر ‘ جن ‘ بھوت ‘ پریاں وغیرہ دے کردار ایں ڈھنگ نال پیش کریندے جو سُݨݨ آلے انہاں وچ دلچسپی گھندن۔ قصّے وچ کردار نگاری ہک ٻہوں وݙی فنی خوبی ہوندی ہے ۔ قصہ گو کوشش کریندے جو اوندے کردار جیندے ‘جاڳدے ‘ ٻولیندے‘ اَلیندے تے اپݨی مرضی نال حرکت تے واقعات دے زیرِ اثر فیصلے کریندے نظر آون‘ نہ ایں جو او قصہ گو دی مرضی تے حرکت کرن اَتے اوندے ہتھ وچ بودے تے کٹھ پتلی بݨے نظرن ۔ کرداراں دا بے جان ‘ پابند تے بودا ہووݨ قصے وچ ہک وݙا فنی نقص ہوندے۔طاہر غنی ، عبداللہ عرفان ، سجاد حیدر پرویز  تے ایم بی اشرف دے قصیاں دے کردار واضح مثال ہِن۔

حوالہ

سرائیکی لوک قصیاں دے کردار، مصنف : شہزاد اسد خان لغاری ، ناشر: جھوک پرنٹرز ‘ ملتان