کامن سینس دا نِروان

گوتم بُدھ ( سدھارتھ یا سدھارتھا) دے نِروان کوں سئیں عبداللہ عرفان بلکُل مختلف زاویہ نال ڈیہدِن بھل ایں بارے انھاں دا نقطہ نظر دنیا دے موجودہ مفکرین، دانشوراں تے محقق کنیں اصلوں وکھرا، سادہ تے ہنوکھڑا ءے ۔ گوتم سدھارتھ نے سالہاں سال زندگی دا "سچ" لبھنْ کیتے اپنْے تن من کوں کلہیپے، بُکھ تریہہ ءچ رکھا جو متاں سچ دے نِروان نال او امر تھیا ونجے- اوندے چھی سالاں دی سخت اوکھی، چُپ تے بُکھ تریہہ دی تپسیا ( محنت) کوں ہک نِکڑی چھوئیر (سُجاتا) نے اپنْی بالکی سُدھ نال گوتم دی سِدھ چا کیتی جو " کُجھ کھا گِھن نتاں مر پوسیں" ۔۔۔۔۔۔ اے جیونْ دا او سچ ہا جیندی گول ءچ اوں اپنْے راج محل مُنارے بادشاہیاں چھوڑے، جھر جنگل، دَر دَر رُلدا، اپنے تن من کوں بُکھ تریہہ دےعذاب ءچ رکھ تے نروان دا تانگھی بنْا-

دریا پار دی ہک بالڑی "سُجاتا" نے اونکوں ایں حال ءچ ڈِٹھا جو" اے جیندی جاگدی ہڈیاں دی مُٹھ مر پوسی جیکر کُجھ نہ کھاسی"-------" اے گِھن کھا" آکھ تے اوندی ساری تپسیا بھنگ چا کیتوس -----اوں اکھیں کھولیاں تے مُسِک پیا جو اتنی سادی گالھ دا سچ اوں کیوں نہ سمجھا جواپنْے تن من کوں عذاب ڈیونْ خود آپ جیونْ دے سچ دی نفی ءِ جو ڈُکھ تکلیف کہیں خوشی دی بنیاد نئیں بنْدی- اوں بالڑی دے ہتھوں کھیرنی دا پیالہ گھن کراہیں ساری کھیرنی اُتھائیں بہہ تے کھادی --- ایہو نروان ہا تے سدھارتھا گوتم " بُدھ" سڈیج تے امر تھیا۔۔۔۔ ایہو "بدھ مت" ہے ----- سئیں اشولال دی ڈوجھی کتاب "گوتم نال جھیڑا" ءچوں ہِک نظم اُتے سئیں عبداللہ عرفان نے اے اُڈیل اپنْی ڈائری ءچ لکھ چھوڑی ہائی۔--- شہزاد عرفان