چھتو سانگی
چھتو فقیر سانگی ضلع لاڑکانہ دے وسوں واݨ ہَن۔ آپ دا اصلی ناں فقیر مولا داد ہئی۔ آپ ذات دے سانگی ہن۔ چھتو فقیر سانگی بنگلہ محبوب جی ڳوٹھ تعلقہ میرو خان وچ سال 1822ء وچ ڄمیئے۔ آپ دا بچپن ہِیں وستی وچ گزریا۔ آپ ابتدائی تعلیم دینی مدارس وچوں حاصل کیتی۔ چھوٹی عمراں کنوں اِی آپ کوں بزرگانِ دی صحبت وچ ونڄݨ دا ٻہوں شوق ہئی۔ آپ ہِیں شوق دے ہتھوں ہک اللہ والے بزرگ میاں عبدالرشید شاہ دی صحبت اختیار کیتی تے انھاں دے مرید تھی ڳے۔ چھتو فقیر سانگی ساری حیاتی فقیری تے درویشی وچ بسر کیتی تے چھیکڑ 1311ھ مطابق 1892ء وچ 70سال دی عمر گزار اللہ سئیں کوں پیارے تھی ڳے.
چھتو فقیر سانگی ہک اللہ دے رنگیے ہوئے بزرگ تے باکمال شاعر ہَن۔ آپ دے کلام وچ سادگی ‘ سوز تے وِچھوڑے دا روگ رَڄ رَڄ تے بھریا ملدے۔ سندھی کلام دے علاوہ آپ دے سرائیکی کلام وچ بحر ‘ بند تے ݙوہڑے ٻہوں دل چھیکویں ہن۔ آپ ݙوہڑیاں وچ سوائی دا ٻہوں جا استعمال کریندن۔ کلام وچ روانی تے سچے جذبیاں دی اصلی عکاسی ݙسدی ہے۔
عادت میݙی دل کوں آہی صحبت یار سڄݨ دی
…
مکھ ݙیکھݨ دی
جتھاں کتھ قرار نہ آوے ہرگز جا لکن دی
…
مکھ ݙیکھݨ دی
نشے دار تساݙے نیناں مئے پیتی من من دی
…
مُکھ ݙیکھݨ دی
گفتے نال غلام کریندی ہک چالے ڈھولݨ دی
…
مکھ ݙیکھݨ دی
شوق چھتے کوں یار سڄݨ دا بھر پیوار جھمݨ دی
…
مکھ ݙیکھݨ دی
…………
تیݙے مُرکݨ ٻاجھوں محبوبا سائیں میں مستانہ مردا
…
عرض نہ کردا
اہجیں اکھیں دی تاب کنوں میں دور توں ݙاڈھا ڈردا
…
عرض نہ کردا
باری بار برہ پڄائی ساکوں توں دلبر ہیں بے دردا
…
عرض نہ کردا
شوق چھتے کوں طلب تساݙی میں مردا قسم پروردا
…
عرض نہ کردا
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان