چورنال چنگائی
کݨکیں دی مُد ہئی، داݨے صاف تھئے رات کوں چور داݨے چا ڳے، چور دا پتہ لڳ ڳیا جو فلاݨا گورڑا چوری کر ڳے، چور کوں کہیں ونڄ آکھیا جو تیݙی خیر کائنی، ہک صورت اے جو توں ونڄ مولوی یار محمد صاحب کوں آکھ ٻال بُکھے ٻیٹھے ہن ، میں توں غلطی تھی ڳی ءِ، تہاݙی چوری کیتی ءِ، معاف کر ݙیو، نانا سئیں کوں اُوں آ تے ایویں ڳال کیتی، اوندے گھر داݨیں دی ہک ٻی بوری بھڄوا ݙتی تے آکھیا خبیث دا پُتر آ ! ٻال بُکھے ٻیٹھے رہ ڳن توں میکوں نی ݙسیا، اڳوں تے ایجھی ڳال ہووے تاں ݙسیا کر۔
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان