پیر نور الدین
پیر نور الدین 462 ء وچ عرب توں ابتدائی سومرہ دور وچ سندھ تشریف گھن آئے۔ آپ دے گنان اسلامی تعلیمات تے تصوف دے مضامین نال بھر پور ہن۔ آپ پیرست گر نور دے ناں نال وی کافی شہرت حاصل کیتی۔ آپ عربی ‘ فارسی دے عالم تے دینی علوم تے ٻہوں عبور رکھدے ہن۔ آپ پہلے اسماعیلی داعی ہن۔ جنھاں ہندوواں کوں اسماعیلی مسلمان بݨایا۔ آپ ہک صوفی منش انسان ہن۔ آپ ݙوجھیاں زباناں دے علاوہ ہندی وچ وی کلام آکھیا تے اے ہندی کلام حضرت امیر خسرو توں لڳ بھگ ݙو سو سال پہلے دا ہے۔(48) اے بزرگ جیڑھے علاقے وچ تبلیغ واسطے ویندے ہن۔ اتھائوں دی زبان کوں تبلیغ دا ذریعہ بݨیندے ہن۔ ہِیں کیتے آپ سندھی ‘ گجراتی ‘ ہندی تے ملتانی یا سرائیکی زبان وچ گنان لکھیئے۔(49)
اے جی نام نبی کا مٹھا ہے
جیا شکر میں دودھ
کلمہ کہو دل سچ سوں
تو باندھو شفاعت مول
اے جی کلمہ کہو رسول کا
جو سب کانے پاپ نے دیکھ
یعنی سب جگ فنا ہووے گا
باقی رہیں ڳے خدا رسول
اے جی ‘ مومن دل میں کرو بندگی
تو پھل اللہ علی نبی کا پائو
اے جی ہر دم لیو اللہ رسول کا نام
مومن کوں کلمہ مٹھا لاڳے
جیا لوبھی کوں ہے مٹھا دام
اے جی مومن کلمہ دل سچ سوں
اے جھوٹ بازی چھوڑ دو
مایا سو من دور کرو
کلمے کوں جی لے کر تمھاری
دل نہ تالہ کھولی جائو
تم ہیت پریت
صاحب جی سونہہ رکھو
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان