پیر صدر الدین

700۔1300؍819۔1416

پیر صدر الدین سبزوار ایران وچ پیدا تھئے۔ آپ دے والد ماجد دا ناں پیر شہاب الدین ہے۔ پہلے پہل آپ ایران کنوں آ تے سندھ وچ آباد تھی ڳے۔ بعد وچ آپ بہاول پور تشریف گھن آئے تے اتھاہیں تبلیغی سرگرمیاں شروع کیتیاں۔ پیر صدر الدین لوھا نکا رسم الخط وچ اصلاح کیتی تے اونکوںاپݨے مریدیں وچ پھیلایا ۔ اینکوں خواجہ دا سندھی اکھر یا چالھی اکھری آہدن۔ انھاں سب پیراں دے کلام دی ہیت ہکو جہی نیں ہوندی ۔ پیر نور الدین تے پیر صدر الدین دے گنان دا ہر بند بیت دی شکل اِچ ہوندے۔ پیر صدر الدین دے گنیے دی ہیت کافی دی طرح ہے۔ آپ ٻہوں طویل تبلیغی سفر طے کیتے۔ آپ اپݨی زندگی دین دی تبلیغ واسطے وقف کر رکھی ہئی۔ پورے برصغیر وچ آپ دیاں دینی خدمات مثالی ہن۔ آپ سندھی ‘ ہندی تے سرائیکی وچ کلام تحریر کیتے۔ آپ دے گنان ہک علمی ‘ روحانی ورثے دی حیثیت رکھدن۔ آپ وݙی طویل عمر پاتی ہئی۔ وفات دے وقت آپ دی عمر 119سال ہئی۔ کلام دا نمونہ

اے جی تِل بھر تلݨا

کھانے کدھر چلݨا

یہ شاتل تل نہ لکھا ݙیوݨا

میرے جیوے کوں

پیر صدر الدین سئیں دا ہک ٻیا سرائیکی گنان:

اول توں ہِیں آخر توں ہیں

تو ہیں تو سرجن ہار ‘ اے بھائی

ظاہر تو ہیں باطن تو ہیں

تو ہیں تو صاحب میرا ‘ اے بھائی

ہر دم ذکر کروں الٰہی

ایسا توں صاحب سچا ‘ اے بھائی

جس کیرا صاحب ہووے وی ایسا

اے بھئی اندیشہ کیا میرے صاحب

سات دے نیچے سورج او شا

وہ دن کم کم ہونیشے ‘ اے بھائی

نیارا مائی ناباپ ‘ پوترا نا بھائی

سات گُر اگر ہو نیشے ‘ اے بھائی

جناں ای مہارس ٻولیا پیر صدر دین

آ گم لیو  وچاری ۔ اے بھائی   (53)

پیر صدر الدین دے مذہبی تخلیقی ادب دا سرمایہ ݙوجھے سب اسماعیلی پیراں توں زیادہ ہے۔ انھاں وچ گھاٹے صوفیانہ مضامین تے اخلاقی موضوعات شامل ہن۔

حوالہ

کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان