پھُٹی

پھُٹی راہوݨ کیتے زمین تے محنت تھیندی ہئی ،کھِلے بنڑدے ہن، پاݨی لا تے پیوے راہیندے ہن، دوائیں  تے کھادوں  نہ ہن،پھُٹی آلی رَڑھ ء ِچ ہنبھاہ سٹیندا ہا ،واڑ وݙے تھیندے ہن،پہلے پھُل تے وَلا گوگڑہ لڳدا ہا،گوگڑے کوں  تریڑ پمدی ہئی تاں  زمیندار وَستی دے عورتیں  کوں  اُول دی ووڑ ݙیندا ہا ،ݙاݙی آکھدی ہئی، ہک چادر نال کانبا ٻدھیندی ہم تے بوچھݨ نال پینگھا ،توں  نِکا ہوندا ہاویں ، کہیں  وَݨ نال پینگھا ٻدھ تے سُما ݙیندی ہم،پھُٹی دے پہلے پھیرے کوں  لاوݨ پھرݨ وی اکھیندے ہن چُوݨی کوں  پہلے اووے تے بھانڄی دا ٻارھواں حصہ ݙیندے ہن ،، چھیکڑ ء ِچ اَٹھواں  حصہ وی کر ݙیندے ہن ،پھُٹی دی مُد مُکدی ہئی تاں مال آلے پھُٹیں  ء ِچ مال چھُڑیندے ہن تے وَݨ واٹھیاں  کپ ݙیندے ہن۔زمیندار وَݨ واٹھیاں  گھر چا ویندے ہن تے کݨک دے ریڄ شروع تھی ویندے ہن۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان