پکھیں دے شوق
جیویں ہر جاہ تے پکھی پرندیں دے شوقین ہوندن ایویں اسیݙی وستی ء ِچ وی پکھی پالݨ آلے ہن۔ کبوتر ککڑتاں ہر جاہ ہن، تیتر تے بٹیریں دا شوق وی ہا پیا۔ بلبل دا شوق وی لوک رکھدے ہن، طوطا تاں ہک نہ تاں ٻے گھر ء ِچ ہوندا ہا، میاں مٹھو چوری کھائوسیں ۔ چوری کھاوݨ آلے صرف مجنوں نی ہوندے، طوطے وی ہوندن ، اکھیں متھے تے رکھݨ طوطے توں کوئی سکھے۔ طوطا فال وی ہوندی ءِنہ تاں طوطے کوں اپݨی قسمت دا پتہ ہوندے نہ طوطا فال آلے کوں ول وی ٻے دی قسمت دا حال ݙسیندن۔ سیاݨے اَکھیندن جے تئیں غربت تے جاہل جیندن ٹھڳ بُکھ جنی مردے۔
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان