پناہ گیر

پناہ گیر پہارو گھنݨ اَمدے ہَن ،کُئی ٹانگے یا بس تے اَمدے ہَن تے کُئی سائیکل تے ۔ پہلا بریک ہُنائیں  دا اسیݙے کھوکھے تے ہوندا ہا ،نِکے مال دا وپار کریندے ہَن ۔ بھیݙ ٻکری گھندے ہَن پر زیادہ لیلیں  دی کڈھ ہَن ۔ بَلی دا گھر سڑک دے نال ہا ،اونکوں سݙویندے ہَن تے پُچھدے ہَن جو کیندا مال وکائو اے ، او ݙسیندا ہا ، کئی سودے اُتھائیں  تھیندے ہَن ۔ لیلا سامھے آوے ہا پہلے ڳچی ءِچ ہتھ مریندے ہَن تے ولا اوندا ڈڈھ ݙہدے ہَن ،لیلے کوں  اُتے چا تے وزن دی کتھ کریندے ہَن ، مُل پُچھدے ہَن ، پرلے ݙو سو آکھیے تاں  اے سو توں  شروع تھیندے ہَن ۔ ٻاگھی مریندے مریندے اَنت ݙڈھ سو تئیں سودا بݨ ویندا ہا ۔ ہک واری اَدے بَلی ݙسیا جو ولی کمبہار دا لیلا بیمار اے تے وچیندے ، پناہ گیر بھڄ پے ، بیمار مال دے پچھوں  ݙاڈھا ویندے ہَن ۔ سگھݨے اَگھ ءِچ ملدا ہا ، اڳوں گوشت سمورے اَگھ تے وِچیندے ہَن ۔ ڈھیر بچت تھیندی ہانے ۔ اَجھو اَدھ مُنے گھنٹے بعد لیلا مونڈھے تے چا تے آ ڳے ، لیلے کوں  تلے لہایونے ، لیلا لم لیٹ تھیندا ڳیا تے اَکھیں  موٹݨ پئے ڳیا ۔ پناہ گیر پھتکݨ پئے ڳے ’’چھری لائو ، چھری لائو‘‘ چھری چا آیوسے ۔ لیلامُعا پیا ہا ۔ولا وی مندے وی کڈھی ونڄن تے ہک ٻے کوں  آکھی ونڄن ’’اللہ اللہ اکبر ، پوچھ پکڑ ،کنجری کے بچے، پوچھ پکڑ، اللہ اللہ اکبر‘‘۔ مُوئے لیلے کوں  چھری پھیر تے چا ڳے ۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان