پاکستان وچ مقامی زباناں نال دروہ

پاکستان وچ مقامی بندے تے اوندیاں زباناں نال جیرها دروه تهئے اوندے وچ صوفی شعرا ہک وڈی مزاحمت بن کے ابهرن،جینویں آکهوں سندهیاں کیتے شاہ لطیف تے سرائیکیاں کیتے خواجہ فرید امید دی ہک وڈی علامت ہن،انہاں تل وطنیاں دے جیون کوں ہک نواں ارتهہ ڈتے، انہاں دا کلام تے جهمر میلہ کتهاہیں سیاسی اہر نال ونج جڑیے،یقینی طور تے ایں سندھ وادی دے ایہ صوفی شاعر تصوف دی روایتی پرت توں نکل تے ہک نویں لوک تصوف دا حصہ بنن،لوک تصوف جیندے وچ بندے دا بندے نال روز ڈہاڑی سانگا،پکهی پہارو پانی نال نواں گانڈها، ہمسایا قوماں تے جگ جہان نال اجوکی جڑت تے رب دا مہربان تصور اگونہاں اے، رب بندے دی نفسیاتی تے تہزیبی طاقت اے پر دروہ اتهاں ایہ تهئے جو ایں طاقت کوں ہمیش بندے دے خلاف ورتیا گئے ،اورنگ زیب ہووے یا ضیا الحق رب دی طاقت بندے دے خلاف ورتیجی اے، صوفی رب کوں لوکیں نال رلا ڈیندے،ملاں قاضی حاکم توں ہٹ کے لوکیں کوں انہاں دے مہربان رب نال ملا ڈیندے، ایں طاقت کوں اسٹیبلشمنٹ جانڑدی اے، ایں پاروں حاکم صوفی شعرا دے عرس دا افتتاح کر تے مزار تے چادر چڑها تے اونکوں اپنی شاہی دا حصہ بنڑیدے پر سجاک قوماں اینویں نئیں تهیون ڈیندیان، اوہ اپنے صوفی شعرا کوں نویں حیاتی نال مربوط کریندن، انہاں دے کلام کوں اپنی تڈ دا حصہ بنیندن،شاہ لطیف دے سیاسی تے انقلابی معنی کوں جینویں جی ایم سید اگاں ٹورے،جینوین تساں اج گالهہ اگونہی کیتی اے زرمینہ بلوچ ، سرائیکی وچ ایہ نواں بیانیہ حفیظ خان، رانا محبوب ، شمیم عارف قریشی، ڈاکٹر جاوید چانڈیو دی تحریراں دا حاصل اے (رفعت عباس)