پاندھی
پہلے لوک ریلوے لائن دی بھر تے پندھ کریندے ہَن ۔ سڑکاں کائناں ہوندیاں ، راہ وٹائو ہک ٻے کوں سلام کریندے ہن ۔ دڳ ویندا پاندھی پندھ دا پُچھدا ہا جتنا فاصلہ ہووے ہا لوک ݙسیندے ہَن ، لیلے ٻاک ، سݙواہ یا کوک وات ءِ، پرے دا پندھ ہووے تاں پہر ݙسیندے ہَن ، ہک پہر ݙوپہر یا ترائے پہر دا پندھ ءِ۔ نانا سئیں عصر دی نماز پڑھ تے لائن تے ونڄ ٻہندے ہَن تے پاندھیں کوں رات ٹِکاوݨ دی دعوت ݙیندے ہن۔
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان