ٻڈھڑی مئی دا پُھلا
سیالے دیاں راتیں وݙیاں ہوندین ، قصے سُݨدے ہاسے ، اُستاد احمد دین صیب ہک قصے کوں کئی کئی راتیں کریندے ہَن ۔ شاعری ءِچ قصے اَنج ہوندے ہَن ، سیف الملوک، سسی پنوں ، ہیر رانجھا ، تے ایویں ٻے ڈھیر سارے قصے ۔ زبانی قصے اَنج ہوندے ہَن ۔وݙے وݙے ناں آلے قصولی ہَن۔ آکھدن جو بادشاہ اپݨے دربار ءِچ قصے سُݨدے ہَن ۔ ہک بادشاہ آکھیا جو دربار ءِچ ایہو جیہا قصولی آوے ہکو قصہ ست ݙینھ پڑھے ۔ کامیاب تھی ڳیا تاں اَدھ شاہی ݙیساں تے دھی دا سنڳ وی ، نہ تاں قصولی دا سر لہیسوں ۔ کئی قصولی شودے سِر لہوا ڳے،ہک اینویں کچا قصولی ہا اوں آکھیا میں وینداں ، ساریں اونکوں جھلیا پر او آکھے آر یا پار۔میں قصہ ضرور سُݨویساں ،دربار ءِچ ناں لکھیج ڳیا ، ݙینھ رات دربار سج ڳیا ، قصولی قصہ شروع کیتا :
سئیں نماشاں دا ویلا ہئی،ایویں اَسمان تے بدل بݨ آئن ،کھیمݨ کھمݨ پئے ڳی اے ، جھڑ کجݨ پئے ڳے ، وَل کیا ݙیکھدوں ،اُبھے آلے پاسوں سیکڑاں تے ہزاراں پکھی اَمدے پِن ۔ ایویں لڳدے اَسمان پکھیں نال بھریج ڳیا ہووے ،سارے پکھی تلے لہہ آئن،میں ݙر ڳیاں ، پکھیں کوں اُݙاوݨ سانگے پِچھوں بھڄاں ،ہُر کیتی اے ،ݙو چار پکھی اُݙن تے ولا ایݙوں تھی ٻہن۔ میں وَل وَل کراں ہُر ہُر ہُر …… ہُر ہُر کریندیں اَدھ رات آ ڳی ،بادشاہ آکھے جوڑ دا پُتر آ یکا ہُر ہُر کریسیں یا قصہ اڳوں تے ٹُریسیں ۔ قصہ آکھیا بادشاہ سلامت ، پکھی اُݙسِن تاں میں قصہ اڳوں تے ٹُریساں ۔بادشاہ آکھیا اے ٻی بلا اے اینکوں انعام ݙے تے ٹورو۔
اساں ڳالھ مئی ٻڈھڑی دے قصے توں شروع کیتی ہاسے ۔ اے قصہ وݙیاں سُݨیندیاں ہَن ،اوں ویلے قصے دی چس اَمدی ہئی ،عمر ڈھلݨ دے نال نال ہُݨ پتہ لڳے جو مئی ٻڈھڑی دا قصہ تاں اصل ءِچ جدوجہد دی علامت ہے ۔ اپݨا حق گھنݨ سانگے۔مئی ٻڈھڑی لڑ بھڑ کر تے اپݨا حق گھن ڳی ہئی ، وݙا سبق اے ہے جو حق گھنݨ سانگے اونکوں سو دَر دے دِھکے کھاوݨے پے ہن پر او دَر دَر تے ڳی تے اپݨا حق گھن تے رہئی ، اساݙے کیتے ٻہوں وݙا سبق ہے۔
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان