ووئے آؤ سئیں

وَوئے آئو سئیں! کتھاں رہ ڳیو؟ رات وی نِوے اَئے ۔ آکھ ڳیووے جو ولیئے اَمدوں تے وَل نہ آیووے ۔ تُسیݙی تانگھ اِچ اساں ٹُکر مانی وی دیر نال کھادی تے ڈیڈھی دا دروازہ وی چرکے تئیں نہ ماریوسے جو شئیت آ نِکلِن۔

بس یار نہ پُچھ اساں رات ہک جلسے اِچ ونڄ پھتھے ہاسے ۔ اُتھوں اُٹھݨ روح نیں تھیا۔ جیرھے ویلھے جلسہ مُکے مولوی بھن تروڑ اپݨے نال گھدی ڳے ۔ اُݙاہیں نِکتے ڳے ہاسے اوندے گھر ۔ ہُݨ اُتھاہوں دھاں شاں نِران شِران کر تے اَمدے پیوں اساں ۔آکھیا جوان کاوڑیا ٻیٹھا ہوسے ۔ اوں کنوں تھیندے ونڄوں ۔

کاوڑ شاوڑ کیا دی؟ ڈھیر ݙینھیں بعد اَئے ہاوے دِل آہدی ہئی جو رَل ٻہوں ہا ۔ کوئی گزری وِہاݨی یاد کروں ہا ۔ ٻٹاں ماروں ہا ‘ کُوڑ سچ کُٹوں ہا ۔

یار! سچی ڳالھ اے دِل تاں میݙی وی ایہو آہدی ہئی جو ݙکھ سُکھ وَنڈائوں ہا ۔ چار ککھ کالے کروں ہا ۔ پر جلسے اِچ مولانا دستاویزی دی تقریر ایجھی چسُولی تے سوادی ہئی جو پُچھ نا۔ مولانا صاحب او کُہاڑے گھتین تے او چھوݙے لاتھن ’’مارکے‘‘ دے جو ’’نک‘‘ ہونیں تاں ڈھکݨی اِچ پاݨی پَا تے ٻݙ مرن …

یار ! بریک تے پیر ݙے ساہ تاں گھن تُوں تاں ’’یک لس‘‘ بݨیا ٻیٹھیں جلسہ کیندا ہا ۔؟ اے ’’مولانا دستاویزی‘‘ کون ہِن؟ اَتے اُنہائیں کینکوں کُہاڑے گھتین ۔ کیندے چھوݙے لاتھن؟ یار توں مولانا دستاویزی کوں کینوی ڄاݨدا؟ اَپݨے مولانا دستاویزی ہِیں ڳالھوں جو او اپݨی تقریریں اِچ جیرھی ڳالھ کریندن اُوندے ثبوت کیتے دستاویز وی نال پیش کریندن۔

اَڄ کل او اُنہیں اُمیدواریں دے جلسیں اِچ تقریراں کریندے وَدن جنہیں دا انتخابی نشان ’’کتاب‘‘ ہے ۔ جیرھا جلسہ اساں سُݨیے اوندے اِچ مولانا دستاویزی لوکیں کوں ݙسیا جو ’’آئی جے آئی ‘ اسلامی جمہوری اتحاداِچ نہ ’’اسلام‘‘ اے نہ جمہوریت اے تے نہ وَت اتحاد اے ۔ مولانا دستاویزی آکھیا جو ’’اسلام‘‘ اُنہیں دا ایہ ہِے جو ہُݨ اُوں شریعت ٻل دا ناں نی گِھندے جیندے پِچھوں اسمبلی دی بلڈنگ ساڑ تے سُواہ کرݨ دیاں تڑیاں ݙیندے ہَن ۔ ’’شیعیں‘‘ کوں’’مسلمان‘‘ کائنی منیندے۔ پر آغا مرتضیٰ پویا کوں آئی جے آئی دا سیکرٹری اطلاعات بݨیندن۔ بی بی عابدہ حسین کوں سی او پی دا عہدے دار بݨا تے اوندی صدارت اِچ اجلاس کریندن ۔ بی بی بینظیر وزیر اعظم ہووے تاں شریعت دی خلاف ورزی اے بی بی عابدہ حسین وزیر ہووے ۔ بی بی حمیدہ کھوڑو  وزیر ہووے تاں کئی حرج کائنی ۔ اِنہیں دے لیکھے شئیت ایہ تریمتیں کائنی ۔ اِنہیں آئی جے آئی آلیں دی جمہوریت ایہ ہے جو ’’ٹکٹیں‘‘ونڈاوݨ ویلھے ہک ٻے دے ݙاڑھی چوݨیں گھدی پے ہن ۔ ہک ݙوجھے دے سِر پھاڑ تے ’’جھیرݨے‘‘ کیتی کھڑے ہِن ۔ کلاشنکوفاں چلائی کھڑے ہَن تے رَتو رَت تھئے کھڑے ہَن ۔ انہیں دی جمہوریت جنرل ضیاء آلی جمہوریت اے ۔ ہیروئن ‘ کلاشنکوف ‘ کوڑے ‘ غنڈہ گردی ‘ دادا گیری ‘ تڑی تٻاڑی ‘ ٻنہائیں دے جھنڈے لہاوݨ ‘ ٻنہائیں دے بینر پھاڑݨ ‘ باقی رہ ڳیا انہیں دا ’’اتحاد‘‘ بندوبستی وزیر اعظم کجھ اَکھیندے تے اوندا وزیر داخلہ کجھ اَکھیندے ‘ انہیں دے ’’اتحاد‘‘ دا ایہ حال اے جو ہر کوئی اپݨا کُکڑ کَچھ اِچ پئی وَدّے ۔ نواز شریف ہووے ‘ غلام مصطفی جتوئی ہووے ‘ محمد خان جونیجو ہووے یا جنرل ضیاء دا پُتر اعجاز الحق ہووے ایہے سبھے ’’وزیر اعظم‘‘ بݨݨ کیتے ’’ڳکل پکیندے وَدِن ‘ مولانا دستاویزی آکھیا جو ’’مسیت‘‘ بݨی کائنی تے ’’امام‘‘ بݨݨ کیتے ’’اندھے‘‘ اَڳے تیار اِن۔

واہ بھئی واہ تُوں تاں مولانا دستاویزی دی پوری تقریر یاد کیتی وَدیں …… کتھاں یار ! ایہ تاں ݙوں چار ڳالھیں ہَن ۔ ڳالھیں تاں ڈھیر ہِن ۔ ہوویں ہا تاں سُݨ تے چَس چانویں ہا ۔ ہُݨ جݙاں جلسہ تھیا ‘تیکوں نال گھن ڄلساں ۔ اچھا ! ہُݨ میکوں مُوکل جِیندے اَتے لنڳیں پیریں خیر تاں وَل مِلسوں ۔ اللہ ٻیلی۔

آݙتوار21اکتوبر1990ء

حوالہ

ٻٹ کڑاک، مصنف: انیس دین پوری۔ ناشر: جھوک پبلشرز ملتان