وسیب دے گھاٹے وݨ دی ٹھڈی چھاں

شاعری تے موسیقی دا آپت اِچ گہرا رشتہ ہے۔ سرائیکی شاعری کوں سوہݨی آواز دا روپ ݙیوݨ آلے وی ݙاڈھے چنڳے لڳدن۔ سرائیکی دی ہک اَکھاݨ ہے جو ’’چنڳیں دا میل چنڳا بݨیندے‘‘۔ ہک ٻئی اکھاݨ وی ہے جو ’’وݙیں نال ٻہسو تاں وݙے بݨسو‘‘ وستی اچ ہاسے تاں کوشش کریندے ہاسے وج وݙیں دی چکاری اچ ٻہوں تے کجھ ڳالھیں اپݨے پَلے پئوں۔ شہر اِچ آیوسے تاں انہائیں شہیں توں وانجھے تھی ڳیوسے پر اپݨٰ وستی تے اپݨی وستی دیاں کچاریاں اڄ وی نی بُھلیاں۔ ہُݨ وی ایویں لڳدے جو وستیں کوں خدا بݨائے تے شہریں کوں انسانیں۔ وستی دے وچ جیویں فطرت دے سارے نظارے اپݨے اصل رنگ اچ نظر امدن۔ ایویں شہریں وچ رنگ برنگیاں بتیاں وی ہوندن، روشنیاں وی ہوندن، وݙے وݙے گھر تے وݙے وݙے محل وی ہوندن  پر ہوندے سارے بݨاوٹی ہن۔ظہور احمد دھریجہ لکھدن:

’’ اے وی ݙیکھݨ اچ آئے جو محل اچ چھوٹے تے جھونپڑی اچ وݙے لوک رہندن۔ پر اضٖ میݙا موضوع دیہات تے شہر دا ویورا کینھی تے میں شیں کوں وکھو وکھ وی نی کرݨ چہندا۔ میں اے وی ݙسینداں جو میں کراچی وی رہ ڳیاں، بہاولپور وی، رحیم یار خان وی ، خانپور میݙا اپݨا شہر اے۔ ہُݨ 22 سال توں ملتان اچ راہندا پیاں۔ جھوک اچ وی رات ݙینھ کچاریاں راہندن، ٻئے جہیں تے وی امدوں  ویندوں، سنگتیں ساتھیں کوں مِلدوں پر دل کوں جیڑھی شئے دی سِک راہندی اے او گھٹ مِلدی اے او ہے وݙیں دی کچاری، پر کجھ سالیں توں کلاسیکل موسیقی دی ملکہ میڈم ثریا ملتانیکر نال دعا سلام تھی اے تاں سُدھ پئی اے جو سارے ہکو سنویں نی ہوندے، شہریں اچ وی درد مند ہوندن، میڈم کوں مِلوں تاں دل کریندے ول ول مِلوں، نت سِک راہندی اے جو ونڄوں اتے انہائیں دیاں ڳالھیں سُݨوں۔‘‘

حوالہ

ظہور احمد دھریجہ دی سرائیکی ادبی خدمات دا جائزہ (مقالہ نگار: شائستہ ظہور،بہاء الدین زکریا یونیورسٹی ملتان)  نگران مقالہ: ڈاکٹر محمد ممتاز خان کلیانی