وستی دھریجہ نگر دی کہانی

ڄام چوہڑ اسیݙی وستی دھریجہ نگر ءِچ مساوی پیندا ہا، ہک واری بیمار تے مردود ݙاند دودے ارئیں  کنوں  سو روپے ءِچ ادھار تے تھپ آیا۔ ساوی کر تے وستی ءِچ ونڈا ݙتُس ، ہر کہیں  کوں  پیچس لڳے ودے ہوون۔

ڄام چوہڑ جئیں  کنے پیسے گھنݨ ونڄے ،او سدھیاں  سݨاوے ، کتھاؤں  اڳوڑی نہ تھیوے۔ کجھ ݙینھ بعد دودہ ارئیں  رقم گھنݨ آ ڳیا۔ ڄام چوہڑ آکھیا ’’ ڄام دودا! تئیں  میݙے نال دروہ کیتے، بیمار ݙاند ہا ، لوک مردے ہَن ۔ ہُݨ رقم تان ملدی نی ، جتھ وینداں  کھلے مریندن ، ہُݨ توں  صبر کر ۔‘‘

دودا آکھدے :                ’’ چوکھا صبر ‘‘

ڄام چوہڑ : ’’ ایہے سال ، چھ مہینے ‘‘

                       ’’ ہِیں  آن لڑ دی لسڑ ، سال چھی مہینے، اتنی لمبی معیاذ ۔‘‘ دودے ارئیں  دی ڳالھ تے ڄام چوہڑ آکھدے : ’’ ٻیا تے ہُݨ میں  ہڑ ٻدھی کھڑاں  ‘‘ ۔

دودہ ارائیں  : ’’ ڄام چوہڑ! ایویں  نہ کر میں  اتنی دیر نی جتر سڳدا، ایویں  کر میکوں  اڳلے مہینے رقم روک ݙے ݙیویں  ، آکھیسیں  تاں  پنج ست چھوڑ وی ݙیساں  ۔ ‘‘

ڄام چوہڑ: ’’ چلو بابا ہُݨ بݨ تاں  ڳی اے ، تھولے تھولے کر تے سال چھی مہینے ءِچ لہا ݙیساں  ۔ ‘‘

دودا ارائیں  : ’’ چوہڑ چچّڑ نہ بݨ تے کوئی چنڳائی آلی ڳالھ کر۔‘‘

ڄام چوہڑ : ’’ چچّڑ میں  آں  یا توں  ایں  ، تیݙے ٻڈھے بیمار ݙاند نال ساری وستی مردی ہئی۔ 302 تے او وی کئی بندیں  دی قتل دی لڳدی ہاوی ۔ خدا بچائی ، ونڄ تے ٻیا زناور ہووی تاں  خیرات ونڄ کر ۔ ‘‘

دودا ارائیں  آکھدے : ’’ ڄام چوہڑ ! تیلے ویلے نہ کرتے لہݨے دا تردل کر ۔ ‘‘

ڄام چوہڑ کیاڑی کھنیندے ، تھولی دیر سوچیندے تے آکھدے: ’’ اچھا ڄام دودا ! ونڄ آندے مہینے رقم گھن ونڄیں  ۔ ‘‘

دودا منہ پھر کنڈ ولا تے ٹر پے ۔ جݙاں  کجھ پروبھرا تھی ڳے تاں  ڄام چوہڑدی ذال پئے کوں  آکھدے اے : ’’ ناں  گیا ، اُدھار تے تیکوں  موت وی کوئی ݙیوے تاں  جھولی جھلی کھڑا ہوندی، ہُݨ اونکوں  مہینے دا آکھ چھوڑی، کتھوں  ݙیسیں  ، ویلھے وڳدیں  دیر لڳدی اے ، اجھو مہینہ لنگھیا ، در تے آئے دودا دُھم مچیسے ۔‘‘

چوہڑ ذال کوں  آکھدے : ’’ بھلا تھیوے ، تئیں ݙٹھا نہ ہا ، میں  ولدی ݙیوݨ کنوں  پہلے کیاڑی کھنی ہئی تے کجھ سوچیا ہا ۔ ‘‘

ذال آکھدی اے : ’’ ہا ‘‘

’’ بھلا اے ݙس میں  کیا سوچیا ہوسے ؟ ‘‘ پئے دے سوال تے ذال آکھدی اے : ’’اے میکوں  کہیں  سُدھ ‘‘

’’ بھلا تھیوی ، میں  پہلے لہݨے لہاوݨ دا منصوبہ بݨائے تے ول دودے نال مہینے دا کارا کیتے ۔ ‘‘

’’ کیا منصوبہ سوچی ‘‘

ذال دے سوال دے جواب ءِچ چوہڑ آکھدے : ’’ سُݨ تے میں  تیکوں  ݙساں  ، دودا ارائیں  لہݨا گھنݨ آؤسے نہ ۔ ‘‘

’’ ہا آؤسے ۔ ول ‘‘

ول میں  اونکوں  آکھساں  :

’’ سو دے ݙیسوں  سٹھ

ادھے گھنسوں  کٹ

ݙاہ ݙیسوں  ، ݙاہ ݙیویسوں  

تے

ول ݙاہ دے پِچھوں  بھڄ تاں  نہ ویسوں  ۔ ‘‘

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان