نور وارثؔ

شعری مجموعہ ’’پچھانواں ‘‘تے ’’ادھوری چُپ‘‘دے خالق نور وارث2 فروری1948ء کوں ڈیرہ غازی خان اچ پیدا تھئے، 1970ء توں شاعری دا آغاز کیتا ،دیرے دے نامور شاعر عزیز شاہد ؔ توں راہنمائی حاصل کیتی۔خوبصورت شاعری کریندے ہن۔شعر چنگے ماڑے جیجھیں وی ہوون شاعر کوں اولاد وانگوں پیارے ہوندن۔ایہا گال نور وارث وی اپنے ہک شعر اچ کجھ ایں طرح آکھی ہے۔

میڈی پہچان  ہن  اے شعر  بُرّے  یا چنگیرے  ہن

جگر میڈے دے ٹکڑے ہن ،اے میڈے ہاں دے بیرے ہن

(1) غزل

کیا کرے کوئی کہیں دا بے کسی دے موڑ تے

موت وی ملدی نہیں جتھ زندگی دے موڑ تے

خون دے دھبے نظردن ہر کہیں دے ہتھ اُتیں

کیندے دل دی لاش پئی ہے دل لگی دے موڑ تے

میں او پاگل ہاں جو اپنے گھر دا گھر لٹوا کرائیں

دشمنیں کوں پیار کیتم دوستی دے موڑ تے

یاد رکھ میکوں توں کلہا چھوڑ کے ویندا جو پئیں

میں اوئیں موجود ہوساں بے رخی دے موڑ تے

میں کڈاں  دا  رل  گیا ہامی  مگر  سایہ میڈا

میڈا وارثؔ بن گیا بے وارثی دے موڑ تے

(2) غزل

سوا وچ سیک باقی ہے ذرا ایکوں ہوا ڈیوو!

متاں کئی چنگ پئی ہووے ، اوکوں وی ہن بکھا ڈیوو

نہ جیون راس اَئے میکوں ،نہ ہن وت موت آندی ہے

دعاء جیون دی ڈیؤ تے نہ، مرن دی بد دعاء ڈیوو

کوئی خواہش نہیں میکوں ملے امرت محبت دا

جیندی تاثیر زہر ہووے ایجھاں کوئی دوا ڈیوو

ایں مٹی کوں خدا آکھئے، ایں پتھر دے صنم پوجِن

اے دل دیوانہ ہے دیوانے کوں بیشک سزا ڈیوو

اوندے کوچے دیوچ بے وارثیں دا ذکر کیوں تھیوے

نشاں ہے قبر دا باقی اوکوں وی ہُن مٹا ڈیوو