نورݨ گدائی
نور محمد گدائی ملتانی مرزا صاحباں دا قصہ سوالی جوابی ݙوہڑیاں نال تحریر کیتے۔ قصہ دے منڈھ وچ ہک طویل بحر تے وچکار کتھاہیں کتھاہیں کافیاں وی مضمون دی مناسبت نال شامل کیتیاں ڳن۔ نورن گدائی دے ایں قصے کوں ناٹک دے طور تے وی ٻہوں کھیݙیا ڳے۔
صاحباں دے حسن دی تعریف:
مرزا خان ہک ڳال تیکوں اَڄ یار عجیب سݨاوے
توں وی رَڄ رَڄ سوہݨا ہیں پر سوہݨے کون چھپاوے
کھیوے خان دی دختر جے کر رب تیکوں ݙکھلاوے
ہوش کنوں مدہوش تھیویں ول ہوش نہ کوئی رہ جاوے
صورت ݙیکھ اوں گُل انور دی یاد خدا وند آوے
مارے نور پیشانی جلوہ شمس قمر شرماوے
زلف سیاہ سپ بِشیر کالے غضب دا ݙنگ چلاوے
مست گلاب آہو دیاں چشماں کجلا ڈھنگ چلاوے
نک پتلا تلوار دا تیلا نوک نازک غم کھاوے
پتلی سرخ صراحی گردن کھا گرداب ہلاوے
چٹے ݙند چنبے دیاں کلیاں بجلی رم جھم لاوے
گل نرگس گل سنبھل توں گل لالہ گھول گھماوے
رفتار کبک دی چال عجب کئی وار کمر ول کھاوے
پتلے ہتھ نزاکت توں وت ریشم رشک کماوے
نازک پیر ملوک عجائب پازیور ٹھمکاوے
نورن کیا تعریف کرے جتھ عقل چکر پئی کھاوے
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان