نعتیہ گھڑولیاں
گھڑولی لعل ہک قدیم شعری صنف ہے ۔ سی حرفی دی طرح ا کنوںلا تے ی تیں ہر حرف نال ہک ہک بندھ ٻدھا ویندے۔ ایندے ترے مصرعے ہم قافیہ ہوندن تے چوتھا صرف گھڑولی لعل ۔ پُراݨے زمانے وچ اے صنف صرف سہریاں واسطے مخصوص ہئی لیکن شاعراں ٻہوں ساریاں نعتیہ گھڑولیاں لکھن۔ جئیں وچ ݙو جگ دے بنرے عربی گھوٹ رنگیلے دے سہرے آکھیے ویندن۔ گھڑولی دا آغاز حمد توں تھیندے ۔ ایندے بعد شانِ رسالت دا ذکر ‘ درود مسعود ‘ معجزاتِ نبوی ‘ واقعہء معراج دا ذکر ایں عقیدت نال کیتا ویندے جو سریراں آ ویندن۔ نعتیہ گھڑولی دا آخری بند ہمیشہ دعائیہ ہوندے جئیں وچ شاعر اپݨی بخشش منگدے ۔ ہک قدیم گھڑولی دے کجھ بند۔
ح ۔ حوراں پریاں شادی ڳاوݨ جی
شاہ نبی توں گھول گھماون جی
بھلا مولا ملک وسایا ۔ گھڑولی لعل
خ۔ خالق تیݙے کم سنوارے جی
کرݨ دعائیں ݙینہ چن تارے جی
حوراں غلماں ہوون وارے جی
شالا کل ملائک نال ۔ گھڑولی لعل
ن ۔ نت وسے مینہ کرم دا جی
پاݨی کوثر باغِ اِرم دا جی
ھادی صاحب کل شرم دا جی
ساری اُمت دا رکھوال
بھلا تیکوں شرم اساݙا جی
گھڑولی لعل
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان