میتلا قوم دے جھیڑے

اساݙی وستی دے نال ݙو میل دے فاصلے تے میتلیں  دی وستی ہے ، اِتھائیں  ہک بزرگ ݙاݙا گڄݨ درویش دا روضہ وی ہے آکھدن او وی میتلا ہا ، آپت دی کھاپت دا حساب ایجھا بݨیا جو ہر آئے ݙینھ جھیڑا تے فساد ہوندا ہا ،مسئلہ قتلیں  تئیں  پبڄ ڳیا ،رات کوں  لنگھدیں  ہوئیں  لوگ ݙردے ہن تے آکھدے ہن جو اتھاں  گولیاں  چلدیاں  راہندن ،رات کوں  اِتھوں  نہ لنگھیے کرو جو متاں  اُکدی چُکدی آ لڳے، اساݙے ہک سکے ݙاݙے جلال دین دی ڳال سُݨائی جو میں  رات کوں  سائیکل تے اَمدا پیا ہم ،میتلیں  دی وستی آ تے میکوں  وِسواس پے ڳیا جو اجھو گولی آئی ،میں  ݙر ڳیُم تے سورت یاسین پڑھݨ شروع کر ݙتی ،ٻے بندے آکھیا جو توں  تاں  قرآن پڑھیا کائنی ،کیویں  سورت پڑھݨ شروع کر ݙتی ہاوی،اُوں  وَلدی ݙتی جو کُئی کُئی کلی یاد ہئی ،سارے کھِل پے تے آکھیونے جو قرآن دی کلی نی ہوندی آیت ہوندی اے۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان