مہرے والے سرائیکی میلے دا کانڈھا سب دا سانجھا

مہرے والے سرائیکی میلے دا کانڈھا سب دا سانجھا نویں نسل دے نانویں

میلہ ہووے یا میل سجنڑاں دا جھومری دا مقام ہوندا ہے ساڈے پاسے ایہا ثقافت ہے دولی جنج دا امام ہوندا ہے "ساحر رنگ پوری"

سرائیکی وسوں دے ہر انسان دی خیر بھانویں او جیہڑی بولی الیندے پچھیں سارے جگ جہان دی خیر ۔ میڈے عزیزو ۔ ۔ ۔ ۔ میڈے بالو

میکوں قسم ہے سندھو سئیں دی سیڑھ دے واہندے پاک پوتر پانڑی دی میکوں قسم ہے خادم کھوسے دی چپڑی دے ہک ہک گھنگھرو دی میکوں قسم ہے اشو لال دے سچے اشلوکیں دی اساں غلام نہ رہسوں ساڈیاں رات دیاں نندراں قربان تھی گن وسبے تے،اساں پیدل سفر کیتن جیویں میڈے سائیں پنل آکھیے اساں ٹر پیوں کھمنڑ دے سوجھلے تے دریا کوں ڈھاہ ہئی اساں بھئو نئیں کیتا اساں ٹردے گیوں اساں منزل کھوٹی نئیں کیتی ساڈیاں ملخ زمیناں سیاست دا دریا کھا گئے اساں ہئو نئیں کیتی۔ اینویں نئیں ہتھ کھڑا کر گے ریاست دے چار پاوے جو سو ڈینہہ دے اندر صوبہ ڈیندوں قرآن دی زبان اچ اے ساڈی فتح مبین یے تہاکوں علم نہیں ہیں منزل تائیں کیا جاگیر بزدار دی لگ گئی اے۔ اینویں نئیں ملخیں دے وچ ناں ابھردا۔ ہاں نکلدے تے ناں نکلدے۔ میکوں سوغند ہے سکے ہاکڑے دی۔ میکوں روہی دی ریشم ریت دی قسم ہے۔ میکوں قسم ہے مر ستی کاک ندی دے کنگوں پانڑی دی۔ اساں سرخرو تھی گیوں اساں سوبھ چاتی اے ۔ ساڈا وطن آزاد پیا تھیندے ۔ اساں سہرے پاتن۔ اساں اپنڑی زندگی تے ڈھیر خوش ہئوں۔ ساڈا وقت سجایا تھی گے۔

میڈے بالو ہنڑ تہاڈی واری آگئی اے اساں غروب تھیندے پیوں تہاڈا طلوع تھیونڑ دا ویلہا آگئے۔ اساڈیں قبریں تے بے شک ڈیوے ناں بالو تہاڈی تخت لہور دے سنگ بھڑاند ہووے پئی۔ ساڈے بعد اینجھا مچ مچاوو اتنا اچا اشا ہووے جو تخت لہور دے کنگرے مچ دے سیک کنوں پگھر ونجن۔ تساں اینجھی ریت بنڑاو جو مہرے والے پیڑ پووے تاں تونسے تراٹ لگے ۔ ابھے دیرے ڈاکہ پووے لماں دیرہ دھرنا ڈیوے۔تہاڈی اینجھی میت پریت ہووے جو اشرف دی کنڈ تے چھمک لگے تاں اکرم دی جان تے نیل پوون۔

میڈے بالو! آخر دے وچ میں تہاکوں ہک گال ڈساں اے کانڈھا نئیں تاریخ دا ہک ورقہ ہے تہاڈے ہتھیں اچ ۔ جے خضر سخی نام دا اساڈی امداد کیتے رستے دے وچ رک ویندے منزل تے ناں پجدے ۔ سخی آیا جوگی روپ وٹا کے فدو گاڈی نام سڈا کے ۔ گاڈی سوہنڑے پورہیا کیتا سانگھڑ نئیں دی منڑ تے راہکی رادھی۔ صبر سکون دا بج رہایا عقل شعور دا لوڑھا ڈتا۔ راتیں جاگیا پورہیا کیتا۔ فصل جو پکی تاں نسریے بندے۔ کینجھے بندے! شاکا گاڈی ،وسیم واگھا تے محبوب تابش جیہیں زیرک ذہین بندے۔ میڈا بلاول میڈا سانول میڈا راول میڈا سجاول میڈا بہاول تساں ہیں میلے تے ضرور آنوڑیں ۔ نویں پیڑھی کوں نال گھن تے۔

میں تہاڈی تانگھ رکھیساں ۔ تہاڈی خاطر سندھو سئیں دی سیڑھ دا پانڑی سانبھ رکھیساں۔ صوفی تاج گوپانگ