مُلاں نہیں کہیں کار دے

مولا کریم اَتے اوندے محبوبؐ دی مرضی موجب مخلوق کوں سِدھا دڳ لانوݨ آلے مولوی ہر ہمیش مُراد وند رہ ڳن ۔ ایہ اللہ دے پیارے لوک ‘ لوکیں کوں پیار محبت تے اخلاق اقلاس نال سچ کُوڑ ‘ نیکی بَدی اَتے چنڳائی پوݨائی سمجھیندے ریہن اُنہیں دے دِلیں اِچ کوئی کھوٹ کائناں ہوندا ہا ۔ دروھ تے دُلاب کائناں کریندے ہَن اَتے سبھ توں وَݙی ڳالھ ایہ جو ڈھِڈھ دی خاطر دین کوں کائناں وِچیندے ہَن ‘ حق سچ دا ساتھ ݙیوݨ آلے ایجھیںسچے عالمیں ساری دُنیا اِچ دین اسلام کھنڈایا ۔ دُنیا دی ہَر چُنڈ ڳٹھ اِچ پُنے ‘ اپݨے اَتے لوکیں دے دین ایمان کوں بچاوَݨ کیتے جیلاں ماݨیونے ‘ ماراں چاتونے ‘ قیداں تے سختیاں بھوڳیونے پَر وݙے وَݙے ظالم ’’خلیفیں‘‘ تے ’’بادشاہیں‘‘ دے اڳوں سیس نہ نِوایونیں ‘ نہ اُنہیں دے آکھیئے موجب فتوے ݙتونے ‘ ہِیں ڳالھوں لوکیں دی دِلیں اِچ اُنہیں دی بادشاہیں کنوں وَدھیک عزت ہئی ۔ تݙیں تے تروہیں تے ٻہݨ آلے اِنہیں درویشیں کنوںتخت تے ٻہݨ آلے بادشاہ ووَں ویندے ہَن ۔ وݙے وَݙے بادشاہ مَر بُھر ڳے اَڄ اُنہیں دا ناں گھنݨ آلا کوئی کائنیں ‘ پر اُنہیں درویش عالمیں کوں اَڄ وی دُنیا یاد کریندی اے ‘ اُنہیں دے علم دے دَریا اَڄ اِی وَہندے پِن ۔ فیض دے ’’سومے‘‘ اَڄ اِی سِمدے پِن علم دے ایہے دریا قیامت تئیں وہندے راہسِن ‘ فیض دے ایہے سومے قیامت تئیں سِمدے رہسِن ۔

تاریخ دیں کتابیں اِچ اَمدے جو جتھاں ایجھے نیک بخت لوک ہَن اُتھاں بدبخت لوکیں دی وی کھوٹ کائناں ہئی ‘اُنہیں دے نال نال ایہ وی ہَر زمانے اِچ رَہ ڳن تے ایہ وی اَپݨے کم ݙکھائی رَہ ڳن۔ سݙویندے ایہ وی اَپݨے آپ کوں عالم ہن ۔ پر ہَن اصلوں بھاڑ دے تَل ۔ دین تے شریعت اِچ بھن تروڑ کرݨ آلے خلیفیں تے بادشاہیں دی مرضی موجب فتوے ݙیوݨ آلے ‘ ظالم دے مونہہ ݙے ݙیکھ تے ’’آہیں‘‘ یا ’’ناہیں‘‘ اِچ سِر ݙیوݨ آلے ‘ کفر دے فتوے ݙیوݨ دا مُنڈھ ٻدھا تے رواج پاتا۔ حضرت امام عالی مقام سیدنا حسینؓ دے خلاف تے یزید دے حق اِچ فتوے ݙیوݨ آلے وی ایہو جیہے بھاڑی ہَن او ۔ مُراد وند اَتے اے مَردود۔ او مُراد وند ڳݨیندے رَہسن ‘ اے مَردُود ڳݨیندے رَہسن‘ تے وَل چس دی ڳالھ ایہ ہے جو اِنہیں مَردودیں کوں ہر کہیں پُݨیے ۔ پُݨیندے رہسِن ‘ کرتوت جو ایہو جیہے ہِن ۔

اُونویں تاں اسیݙا پیر فریدݨ سئیں فرما ڳے ۔

مُلاں نہیں کہیں کار دے

شیوے نہ ڄاݨن یار دے

واقف نہ بھیت اسرار دے

وَنڄ ڈَٹھے کنڈ دے بھر دَڑیں

تے مولوی محمد یارصاحب مرحوم گڑھی شریف آلے وی اُنہیں کوں پِٹدے مَر ڳے ۔ آکھدن:

مُلاں پھرن مَغرور وَل

رَہندے حضوروں دُور وَل

دِل بغض دے ناسُور وَل

مطلب وِنڄایا کیا کر آں؟

پر جیرھی چس نال سئیں خُرم بہاول پوری ہوریں مُلاں کوں اَلوائے ‘ کوئی اَلویسے:

مُلاں جیرھا رَت آن کیتی

شالا کڑکی غیبی ‘ گولا

پئے یار اُبھاریاں ترسِن

سَڑ سَڑ تے مُلاّں مَرسِن

اَڄ اَسیکوں ایہے سبھے ڳالھیں مُلاں عبدالبُش دا ہک بیان پڑھ تے یاد آیاں ہِن ۔ اوندے بیان بارے وَل کہیں ٻے ویلھے سَہی!

ٻدھ ؍13فروری 1991ء

حوالہ

ٻٹ کڑاک، مصنف: انیس دین پوری۔ ناشر: جھوک پبلشرز ملتان