مولوی فیروز
مولوی فیروز محمد فیروز وستی گݙولی بھکر دے رہݨ والے ہن۔ آپ دے والد دا ناں حافظ قادر بخش ہئی ۔ حافظ قادر بخش امام مسجد ہن۔ انھاں فیروز کوں چنگی بھلی تعلیم ݙیوائی۔ محمد فیروز ابتدائی تعلیم حاصل کرݨ دے بعد ٹاٹے پور ملتان دے دینی مدرسے وچ داخل تھئے۔ جتھاں عربی تے فارسی دی تعلیم مکمل کیتی۔ چووی سالاں دی عمر وچ انھاں غلام سکندر دی شاگردی اختیار کر گھدی تے نوحے مرثیے لکھن لڳے۔ آپ دا سرائیکی مرثیہ گو شاعراں وچ ٻہو ںاُچا مقام ہے۔ آپ دے ہک بند توں معلوم تھیندے کہ او 1304ھ وچ زندہ ہن۔
فیروز ہک روز موالی مومن اے درخواست گزاری
امام رضا وی من دے وچ چا شاعراں موت وساری
ہک ہزار ترائے سو چار ہجری پوہ دی بارہی
صفحے قرطاس تے آ کر بسم اللہ کیتی قلم سواری
خلش پیر اصحابی لینگولسٹک سروے آف انڈیا دے حوالے نال فیروز دا سال وفات 1889ء لکھدن۔(54)جبکہ عبدالغفور قریشی سال 1890ء درج کیتے۔(55)مولوی فیروز محمد فیروز دے کلام وچ پختگی تے ٻہوں سوز ہے۔
لیل نہار پکار پڄاں کوں
ایمان دا تحفہ جوڑ وے بھائیا
جے کوئی پووی سخت مصیبت
یا علیٰ کوں سور دے بھائیا
آیا باراں ہزار خط ضابطے نالے
شاہ ٹُریا وطنوں سخت ھُنالے
سب اہل حرم تے بھیݨ دے نالے
میکوں وطن دی کیڑھی لوڑ وے
ہا وطن میکوںمثل عدن دے
ہک قسمت ناہی حسین حسن دے
شام ݙہوں لکھی قید بھنیدے
ٻئے جور ظلم دی ݙور وے(56)
وچ اخبار ہے نقل سجاد دی یار سُݨو دل لا کے
طلب مطلوب دی عاشق کوں چھک آندا وچ عراقے
عشق حقیقت نال طریقت یاد ݙتس سمجھا کے
جاں اکبر قاسم سخی عباس وی ٻیٹھا جھوک لݙا کے
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان