منشی نبی بخش مضطر ملتانی

1290ھ؍1878ء۔1359ھ؍1940ء منشی نبی بخش مضطر ملتانی دی مرثیہ گوئی دا ہوکا سکہ پورے ملک وچ چلدا ہئی۔ او تمام زندگی پنجاب ‘ سرحد تے سندھ دے دور دراز علاقیاں وچ مجلساں پڑھدے ریہے۔ مضطر ملتانی سید علی شاہ چھینوی دے شاگرد ہن۔ مضطر کوں اپݨے وقت وچ شیریں گفتار ‘ وجیہہ العصر سلطان الشعراء پنجاب دے ناں نال یاد کیتا ویندا ہئی۔ مضطر نے حمد و نعت تے قصیدے ٻہوں کمال دے لکھین ‘ گلدستہ مضطر وچوں ونکی:

سخی شبیر ؑنے یارو ودھایا شان کربل دا

ڳیا ودھ باغ جنت توں ایہو بستان کربل دا

نبیؐ دا دل ربا یارو اُمت دا پیشوا یارو

آہی ݙوجھی محرم دی تھیا مہمان کربل دا

تھیس جاں بخت دا پھیرا لڳا سرور دا آ دیرا

ملک صلی علیٰ آکھݨ آیا سلطان کربلا دا

نبی دے ناز دے پلئے ‘لہو تے خاک وچ رلیے

غضب ہے گرم ہا یارو ٻہوں میدان کربل دا

ٻہوں ظلم و جفا ہویا‘ نبی دا گھر صفایا ہویا

کیویں کوئی ݙسے یارو بھلا ارمان کربل دا

زمین و اَسمان اُتے ایں سارے جگ جہان اُتے

ایہو منظور ہا رب کوں چلے فرمان کربل دا