ممتاز اطہر
آپ ملتان دے رہݨ والے ہن۔ صحافت نال آپ دا تعلق ہے۔ آپ اُردو دے منیئے ہوئے شاعر ہن۔غزل تے نظم ݙوہیں وچ ممتاز اطہر ہک ممتاز مقام رکھدن۔ ممتاز اطہر دے کلام وچ اپݨے عہد دے المیے ساہ گھندے محسوس تھیندن۔ او اپݨے ذاتی غم کوں دنیا دے غم نال ڳنڈھوڑ کر ݙیندن۔ انھاں دی فکر سارے لوکیں دی مونجھ ملال دی کہاݨی اے۔ او وقت دے زخم سہہ سہہ تے ݙسکدا ݙسدے۔
اصل ناں ممتاز اطہر
تخلص اطہرؔ
ڄمݨ 1946ء
جاہ پتہ وستی موہاݨیاں نزد چوک شہیداں ملتان
جدید اردو تے سرائیکی شاعری دے حوالے نال ممتاز اطہر ملتان دا نمائندہ شاعر ہے۔جَیں اپݨی شاعری کوں نویاں جہتاں ، نواں اسلوب تے نواں رنگ عطا کیتے۔بلکہ اوندی شاعری دا مطالعہ کروں تاں ساکوں اوندیاں ترکیباں تے قافئے ردیف وی نویں ملدن۔آپ دی غزل دا نمونہ ݙیکھو!
غزل
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]بھڑکے پئی بکھ تس دی بھا پندے نسے
سالم ہسے اپݨی انا پندے نسے
بے وس وی ہیں غربت دیاں لوڑاں وی ہن
دربٖار وچ بݨ کے گدا پندے نسے
مُد لا کنوں آزار ہن ول وی اساں
قاتل کنوں ݙکھ دی دوا پندے نسے
مجرم نسے ہیں ڳالھ تے ہیں مطمئن
منصف کنوں کئی فیصلہ پندے نسے
اندھیں کنوں پچھدے نسے رستہ کوئی
گونگیں کنوں کوئی الا پندے نسے
کالے پتھریں دے پروں
اے کیڑھا ویلا ہے
کوئی آکے ݙساوے میکوں
جے میں گھڑی ݙو نگاہ ماراں تاں اینویں ڄاپے جو حرف ایندی زمین کینی
کلاک چپ ہن
جو میݙے سانہواں اساں دی ٹک ٹک کوں چوری کر کیں اُڄاڑ ݙتے
ہوائیں پتراں دے نالوں رشتے نکھیڑ گھدن
کپاہ تے بھا دا فساد کینی
تیں سارے پھلاں دی رنگ وٹاکیں بھلیکا پاتا ہے ساریاں اکھیں دے سوجھلے کوں
تے چندر ٻدھی کھڑا ہے کالے لہو دا سہرا
اے چٹے پتھراں کوں کالی کالی پشاک کیں اَڄ پوا ݙتی ہے؟
میں تانگھ وچ ہاں
جو ککڑاں نے اے ساری وستی جڳاوݨی ہے
اے میکوں آکیں ݙساوے کوئی
جو کالے پتھراں دے پروں سجھ نے اندھار کپݨ دا ذمہ چاتے
زبان بخشی ہے
گنگے پتراں کوں ول ہوا نے
تے چندر سونے دا تھال بݨ ڳے
اے کیڑھا ویلا ہے؟
جیڑھا صدیاں تے بھارا تھی ڳے
تے کھوہ دا ڳیڑا ݙکی ڳیا ہے
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان