ملتانی ٹھڳ

ابا دکان تے کپڑا وی رکھدے ہن ، قربانی آلی عید توں  پہلے ملتانوں  کپڑا گھن آئے، ابا سئیں  ݙسیندے ہن جو کپڑیں  دی گنڈھڑی سر تے رکھ تے اݙے آلے پاسے ویندا پیا ہم ، ہک بندے آکھیا مولوی صیب کتھاں  ویسو؟ میں  آکھیا خان پور ۔ اوں  آکھیا اچھا آئو خانپور جتھاں  دین پور دا مدرسہ ہے ، میں  آکھیا جیا جیا ۔ اُوں  جیپ آلے پاسے اشارہ کیتا تے نال ٻدھے ہوئے ݙو لیلے وی ݙکھائے ، آکھیا اے جیپ تے لیلے میݙے افسر دے ہن میں  وی خان پور ویندا پیاں ، میں  کلہا ہاں  تیکوں  چائی ڄلداں  ،الائو گلہائو تھے ڄلسوں ، تیݙا کرایہ بچ پوسے، ابا سئیں  آکھدن میں  خوش تھی ڳیُم، او ڳلی ء ِچ ونڄ تے پاݨی دا گلاس بھر آیا ، میکوں  آکھیا مولوی صاحب روٹی توے تے ہے اے میݙا ڳلی ء ِچ گھر ءِروٹی کھا تے ڄلدوں ، ڳنڈھڑی گھن گھٖدس جو بار نہ چائی کھڑے رہو، میں  روٹی چا تے اجھو آیا ،ابا آکھدن میں  کھڑا کھڑا تھک ڳیُم او نہ وَلیا، بندے اَمدے ویندے پے ہن میں  حال ݙتا ہُناں  آکھیا اُو ملتانی ٹھڳ ہا ، اے محلہ کائنی الگ اے، اتھاں  گھر کوئی کائنی۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان