مزدک
ابے سئیں نال ہک مولوی صیب ڳالھ کریندے ٻیٹھے ہن،ایران ءِچ مزدک ناں دا ہک فلسفی رہندا ہا ، اوں فلسفہ ݙتا جو زر تے زمین سب سے سانجھے ہن ، ایران ءِچ وڳوڑ پئے ڳیا ،اوندے منݨ آلے ڈھیر لوک ہن ۔ وݙے وݙے زمیندار بادشاہ کول ڳے جو اساݙی ایں توں جان چھڑا ، نوشیرواں بادشاہ مزدک کوں مارݨ دا حکم ݙتا ، اونکوں عادل بادشاہ دا لقب ملیا ، مزدک کوں منݨ آلے منہ چا ڳے ۔ جلا وطن تھی ڳے ، جیرھے لوک جلا وطن تھے ہن ہُنائیں ءِچ مسلمان فارسی وی ہن ۔ مسلمان فارسی آپؐ دی خدمت ءِچ پُڄے صحابی دا شرف پاتا ۔ سرکارؐ انسانیں دی بھلائی سانگے اصلاحات فرمیندے ہن تاں ابوجہل اَکھیندا ہا اے (حضرت محمدؐ) مزدک (معاذ اللہ) دے آکھئے لڳا کھڑے ۔ عرب دے روائتیں دی جاہ تے فارس دیاں گھدی اَمدے۔
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان