مختار مست

ج: 10جون 1961ء

مختار احمد دا تخلص مست ہے ۔ آپ مست متوالی بندے ہِن ۔ اِنھاں دے اَبّا سئیں دا ناں اللہ رکھیہ ہے ۔ آپ وستی گسائیں دی ماڑی موضع شیخ روشن اِچ پیدا تھئے۔ سفیر لشاری دے شاگرد ہِن۔

(1)

چُپ کر جینویں پھول نہ پھولا

کیوں سݨویندیں غیر کوں بھولا

ککھیں کوں وی کِن ہِن جینویں

ماسے دا کر ݙیسیں تولا

گھن تے حال جو ہر جاہ ݙیوے

اونکوں سمجھیں خالی خولا

جیکر چاہندیں جڳ تے جیوݨ

سچ تُوں کرݨا پوسی اولا

نہ ݙے کہیں کوں سچ دیاں مَتّاں

مُفتا ڳل پا ٻاہسیں رولا

تِرڑدے پُھل کماݨے تھیندن

آندے جتھ خزاں دا جھولا

تھی تے یار ݙیوے جو خاراں

سڑ تے مست ہاں تھیندے کولا

(2)

موسم بہار آئی دِل کوں قرار آ ڳئے

واٹاں وٹا ڳن مونجھاں خوشیاں دے وار آ ڳئے

کئی وار جئیں تُوں اُلفت نقدیں میں منگدا ریہاں

ݙیکھو او دَر تے میکوں ݙیوݨ اُدھار آ ڳئے

کاوڑ نال میکوں ݙہدا ہا جیڑھا یارو

میݙی خوشی دے سانگے کر تے سِنگار آ ڳئے

توݨے جو روز ساقی رَحٖ رَحٖ پلیندا راہندے

گُھٹ اَحٖ میں جیڑھا پیتے وکھرا خمار آ ڳئے

ہر پاسوں مست گُھل پِن ٹھڈی ہوا دیاں ہیلاں

ہک ٻے کوں مِلݨ کیتے یاراں دے یار آ ڳئے

(3)

ہر بندہ میݙے حق وِچ ایہا دُعا کرے

مِل پووے میکوں دِلبر شالا خدا کرے

ہک عرض میں کرینداں آمین آکھو سارے

ہک ݙینہ نہ یار کہیں دا مولا جدا کرے

ݙوں چار درد کیئنی درد ہِن ہزاراں دِل کوں

غربت دی ماری دِلڑی کیندا دوا کرے

لکھ آکھو بُرا میکوں پر او تاں ڄاݨدا ہے

جو کجھ پے سمجھو تہاݙا رب سئیں بھلا کرے

مست ہاں میں اوندے پیار وِچ اوندی ہے اپݨی مرضی

بھانویں وفا کرے او بھانویں جفا کرے

حوالہ

کتاب احمد پور شرقیہ اِچ سرائیکی غزل دی ٹور، مصنف : عبدالباسط بھٹی ، ناشر : جھوک پبلشرز ، ملتان