ما دھرتی دیاں پاڑاں

جیندی پاڑاں اپنْی ماء دھرتی ءچ تل تونڑیں لتھیاں ہوندن او ہر دم عشق دی پِیڑ فِراق دے ڈُکھ ءچوں خوشیاں چُنْدن۔ وقت ویہلے دا دیہہ آدم بھوں آدم بھوں کریندا سبھو کُجھ کھادی آندے مُکئی آندے ۔ اگلی پیڑھی بھانویں پچھوں مُڑ تے وی ناں ڈیکھسی۔ ترقی دے ناں تے برھوپلی ہُنرمندیاں، کاریگریاں ہک نواں بیانیہ سِتری آندن ۔ اپنْے گُزرے کل کوں اپنْی ثقافت، ورت ورتا دی ریت رواج، بولیاں تے اوندے اندروں لوکائی دے سنْپ کوں نویں پیڑھی کوں سانبھنْ کیتے اجوکے الیکٹرونک کرتنْ ورتنْ دے سبھے انگاں ءچ سانبھنْ دی لوڑھ ءِ۔ تاں جو اساڈے بال انٹر نیٹ تے اپنْی پود پاڑ کوں سنجانْن جوگے تھی سگن۔ کیوں جو ایہو بیانیہ ہوسی اساڈے آونْ آلے کل دا شہزاد عرفان