ماماں قدیر

نانی سُݨیندے ہَن جو تہاݙا وݙا ماماں  ہوندا ہا ، عبدالقدیر ناں  ہس ، ݙاڈھا چنگاں  تے نیک بخت ہا ، اوں  پسند دی شادی کیتی ہئی ، تیݙا ناناں  زمین دی ساری آمدݨی مسیت  ، درس تے لنگر تے خرچ کریندا ہا ، تیݙا ماماں  پنجابݨ پسند کر آیا ، پیسے کائنا ہن ایکڑ زمین دا ویچ تے پرنایا ۔ شادی دھوم دھام نال کیتی پر اللہ سئیں میݙے پُتر عبدالقدیر کوں سنبھال گھدا ، اولاد وی نہ تھئی ، ولا ہوں مائی دی شادی مامے سمار نال تھی، اوندا ناں مامی عائشہ ہا ، اولاد نہ تھی تے سرائیکی وی نہ سِکھ سڳی پر سب نال نبھا ڳی اے ، میݙی وی ݙاڈھی داری کریندی ہئی تے پتریں  آنگے ڄاݨدی ہئی ، جئیں  ویلے ونڄاں  ہا ، ݙوہیں  ٻاہیں  کھول تے آکھدی ہئی ’’میری جیول دی نشانی آ ڳئی اے‘‘۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان