لاہور دے مالشی

ہوٹل پارک وے وچ ساکوں سڑک آلے پاسے کمرے ملے ہَن ۔ گرمی پاروں طاقیاں کھول کے سُتّے ہاسے۔ اِنّوں اَکھ لڳی اُنّوں سڑک آلے پاسوں مالشیاں دیاں تیل دیاں مشیناں (بوتلاں) دا کھڑکار سُݨیجے ۔ نندر اُکھڑ ونڄے ۔ وَل اُگھلاء آوے تاں وَلا چھݨکار سُنُیجے ۔ خیر اللہ اللہ کرکے اُٹھدیں ٻہندیں رات دے ترئے وڄ ڳے تاں ظہور دھریجہ خدائی فوج دار بݨ کے حاضر تھی ڳے ۔ جو اُٹھو سمّݨ آلیو رات دے ترے وڄ ڳن۔ ایہ تاں سمّݨ آلیاں کیتے حُکم ہا جاڳݨ آلیاں کیتے کُئی حکم نہ ہا۔ ٹھیک اینہی ویلے مجاہد بھٹی وی دَر اُتے اَن زپ تھئے ۔ اسلام آباد توں اَٹھ وڄے دے نکھتھے ترے وڄے لہور اَن لتھّے۔ ٻس ڈیلیگیٹ مکمل تھی ڳیا ہا ۔ ہُݨ ہوٹل وچ چھی سیلانی یا دِلّی دے چھی یاتری کٹھے ہَن۔

دِلّی ڈھائی کوہ

دھاں پاں کرکے سامان لٹکیندیاں ‘ چھکیندیں ‘ گھلیندیں ‘ چیندیں اَساں چار وڄے ہوٹل پارک وے دے ٻاہر کھڑے ہاسے۔ ہوٹل دے ٻاہر ٹیکسی آلیاں اَٹھ سو روپے منگے۔ اُنہاں شئیت ساکوں دِلّی دا ٹھڳ سمجھیا ہا یا کُئی اُچّا سمگلر یا وَت اَنڈر ورلڈ دے لوکاں دا سنگتی ساتھی۔ برحال اساں پہلے ٹیکسی آلیاں اُتے اَتے وَل ٹیکسی اُتّے لعنت بھیجی اَتے عوامی سواری موٹر سائیکل رکشا آلے کوں سݙ ماریا ۔ رکشے آلانواں ہا اونیں ساکوں پُراݨاں سیلانی سمجھیا ۔ خاص رعایت کیتی اَتے چھی سیلانیاں کوں سمان سودا ݙو سو روپے اِچ لبرٹی مارکیٹ گلبرگ IIIدے دوستی بس ٹرمینل تے پچاوݨ دی آہیں کرݙتی ۔ اساں سب اِنہاں پیسیاں تے خوش ہاسے پر ظہور دھریجہ مونجھا تھیا جو رکشے آلیاں اِنہاں ݙو غریباں گھٹ پیسے منگِن۔ اُنہاں دا خسارہ ظہور دھریجہ ایں پورا کیتا جو اُنہاں کوں رستے وچ 40روپے آلے لسی دے ݙو کلاس پلوائے۔ ناشتہ کرایا ‘ چاہ پلوائی اَتے شکریہ علاوہ اَدا کیتا۔ رکشے آلا نواں ہا ۔ پندھ خاصا ہا ۔ اوہ پُچھدا پُچھدا ٹور ازم ڈویلپمنٹ کارپوریشن (TDCP)دے دفتر پُڄ ڳیا۔ اساں رستے وچ نرھان کر گھدا ہا تاں جو TDCPدی طرفوں نرھان مِلّݨ تئیں ہاں جھل تھی ونڄے۔

حوالہ

کتاب: دِلّی ڈھائی کوہ۔ مصنف شوکت مغل، چھپیندڑ: جھوک پبلشرز ‘ ملتان