قوال

اسیݙی وستی دھریجہ نگر دے نال چودھری غلام محمد دا دیرہ ہا ،ہر سال وݙیں  دی ارواح خیریت کریندے ہَن تے قوالی وی تھیندی ہئی ۔ قوال پنجاب کنوں  اَمدے ہَن ۔ قوالیں کوں  سرائیکی نہ اَمدی ہئی ، اوں  ویلے لوک سرائیکی کوں  ریاستی سݙیندے ہَن  ماما اللہ بخش بھوپے دی آواز وی چنڳی ہئی،قوالیں  کوں  فرمائش کیتُس جو خواجے سئیں ؒ دی کافی سُݨائو ۔ قوالیں  آکھیا اسیکوں  نی اَمدی ، مامے اللہ بخش آکھیا میں  سُݨینداں ۔او نہ منیے۔ قوالیں  بابا بلھے شاہ سئیں  دی کافی چاتی ’’تیرے عشق نچایاکرکے تھیا تھیا‘‘۔ماما اللہ بخش مکر بݨا تے سر مارݨ پئے ڳیا تے اپݨی جاہ توں  چؤ تے قوالیں  دے اڳوں  ونڄ پیا ۔اُنہیں  شودیں  کوں  ڈھیر دیر رڑوائی رکھیُس ۔ ولا ہر کچاری ءِچ  مامے اللہ بخش دے وجد دا چرچا تھیندا ہا۔ ماما اللہ بخش اَکھیندا ہا جو میݙی ڳالھ ہُنائیں  نی مَنی تے میں  وی ہنائیں  کوں  پیو دا تھی پُناں ۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان