قصیدہ بردہ شریف دا منظوم ترجمہ

سیاسی حالات دی وجہ توں سرائیکی علاقے دیاں بے شمار کتاباں وقت دے نال نال ضائع تھیندیاں ریہاں۔ کجھ کتاباں جیڑھیاں محفوظ رہ ڳیاں تے اساں تئیں پُڄدن انھاں دے محفوظ رہݨ دیاں ݙو ترائے وݙیاں وݙیاں وجوہات ہن۔ ہک تاں بزرگان دین دے ملفوظات وقت دے ہتھوں ایں کیتے محفوظ ریہے کہ انھاں بزرگان نال بے شمار لوکاں دیاں روحانی عقیدتاں وابستہ ہن۔ کجھ مخطوطے خاندانی وارثت دے طور تے ہک پیڑھی کنوں اڳلی پیڑھی تئیں پڄے تے کجھ کتاباں وقت دے بے رحم ہتھاں توں صرف ایں کیتے بچ ریہاں کہ انھاں کوں اساݙے بزرگ وظیفہ سمجھ تے پڑھدے ہن۔ انھاں کتاباں وچ نور نامے‘ معراج نامے تے حلیہ مبارک خاص طور تے قابل ذکر ہن۔

ڈاکٹر مہر عبدالحق اپݨی کوشش نال قصیدہ بردہ شریف دا منظوم سرائیکی ترجمہ لبھیئے۔ ایں کتاب وچ قصیدہ بردہ شریف دے عربی متن دے تلے لطف اللہ مُہندس لاہوری دا فارسی منظوم ترجمہ ہے تے ایں فارسی ترجمے دیاں سطراں دے وچکار سرائیکی زبان دا منظوم ترجمہ لکھیا ہویا اے۔ ڈاکٹر مہر عبدالحق ایں کتاب دی تحریر دے زمانے دا تعیّن داخلی شہادتاں دے حوالے نال کیتے او آہدن ۔ قصیدہ بردہ شریف دا ترجمہ انھاں ساریاں ترجمیاں کنوں زیادہ قدیم ہے جنھاں دا ذکر مختلف کتاباں وچ ملدے۔ لہٰذا اینکوں ہندو پاک دیاں زباناں دا پہلا ترجمہ آکھ سڳدے ہیں۔ ترجمہ دی زبان قدیم سرائیکی دا پتہ ݙیندی ہے ۔ ٻیا نہیں تے اے کم از کم پنج سو سال پہلے دی زبان ضرور ہے۔فارسی دے لطف اللہ والے جیڑھے ترجمے دے وچکار اے سرائیکی ترجمہ درج ہے او 1079ھ دی تصنیف ہے ۔ سرائیکی ترجمہ ایں کنوں وی سو سال پراݨا معلوم تھیندے۔‘‘ (39)ایں قدیم منظوم ترجمے دے خالق دا کجھ اتہ پتہ کینی۔ البتہ ایندے کاتب دا ناں فقیر سعد اللہ ولد مولوی عبداللہ ملتانی ہے۔ نمونہ:

آپئی یاد متاں ہمسائی ٻیلے یار سَلَم دی

ہنجوں رت رُلائی وہائن مکھیلے کنوں چشمدے

یا وت داد کنوں کاظمہ دی خبر متراں کھن آئی

یا چمکار تھیا وچ ظلموں چہتک رہی روشنائی

پس کھان سوز اکھیں کوں آیو جہر دیاں جہرن جہرانے

دلکوں درد فراق چکہیوئی تہر کے تاب نہ آنے

عاشق کھلا سہج نڄاݨے کیو کر عشق چھپیسے

عشق نہوی دی جیں تن اندر ہنجوں ایک نچیلے

پیا وت کارݨ بانی عَلَم دی رات دہاں کون کلیّ

شوق میں حلیہ جوڑیا ہندوی ٻولی سوکھا

کائی رنج نہ ݙیکھے ہرگز مول نہ تھیوے اوکھا

لکھ درود و سلام نبی تے رات ݙینہاں مداحی

آل اصحاب نبی دیاں اُتے کیہے حسین غلامی

جو کو پڑھسی ‘ جو کہ سُݨسی حلیہ سرور والا

دوزخ بھا حرام تنھاں تے رنج نہ ݙیکھے شالا

حوالہ

کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان