قرآن دی تعلیم

مسیت ءِچ قرآن پڑھݨ گھن ڳے ، پہلے ݙینھ تاں  خوشی نال ڳیُم ، ولا لُک ویندا ہم ، ݙاݙی لبھیندی ہئی ، کھارے تلے تھی ٻہندا ہم ، ہک ݙینھ لبھ لبھ تے ہُٹ ڳی، ککڑ ڈھکݨ کیتے کھارا چاتا تاں لُکا ٻیٹھا ہم ، تکھے تکھے نکل تے بھڄ گیُم ، ݙاݙی بُجا ݙے تے آکھیا لخ دی آئی ، پڑھسیں  نہ تاں  جخ مریسیں  ۔ اُستاد بسم اللہ کرائی ، پہلے الف ب تے آلا قاعدہ مُکوایا ، ولا نورانی قاعدہ تے پچھے پہلا سپارہ ۔الحمد شریف یاد ہئی آلم توں پڑھائی شروع ۔ پڑھدے گھٹ تے کھیݙدے زیادہ ہاسے ۔ ہک واری ابا تخت پوش تے پڑھیندا ٻیٹھا ہا ، سبق سُݨیا، نہ آیا ، دَھپ ماری میں  پھٹے توں  چوّ تے تلے ونڄ پیم ، آپ اُٹھایُس تے کپڑے چھڑکّے۔ پہلے رکوع دا چوتھا حصہ تے ولا اَدھ رکوع تے آدھل تے رکوع رکوع سبق ہوندا ہا ۔ منزل رہا تے سجدے اَمدے ہَن ۔ ݙیکھ تے سُݨیندے ہاسے تے سورتاں  یاد وی سُݨیندے ہاسے۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان