عزیز نشترغوری

عزیز نشتر غوری دا جنم بھومی  جے پور (بھارت) ہے مگر اوہ بچپن وچ بہاولپور آڳئے ہن، اِتھاں خالص سرائیکی ماحول اچ رہ کے جوان تھئے ، جیندی وجہ توں انہاں کوں سرائیکی زبان تے پورا عبور حاصل ہا ، انہاں سرائیکی زبان و ادب دی وݙی خدمت کیتی ہے ، عمر خیام دیاں فارسی رباعیاں دا سرائیکی اچ منظوم ترجمہ کیتا جنہاں اچوں کجھ رباعیاں’’شہکار‘‘ دے ناں نال چھپ چکیاں ہِن۔تے ایویں حافظ شیرازی دیاں فارسی غزلاں دا وی منظوم ترجمہ کیتا، لغات ،محاورے، ضرب الامثال ، وغیرہ دے متعلق وی کتاباں ترتیب ݙتیاں ڳیاں مگر ایہ چھپ نہ سڳیاں ۔آپ رسالہ’’ سرائیکی بہاولپور ‘‘دے ایڈیٹر وی رہ ڳئے۔

( 1)غزل

کیا کیتئی نظر کوں ملا تے چراتے

میں صدقے تیݙی اکھ دے داتے ادا تے

گناہیں دی میݙے تیکوں سُدھ نہ ہئی کیا؟

تَیں بھیجٖا ہا میکوں بݨا تے ٹھہا تے

بٹھل سول نک تار سارے زمانے

پلائے میکوں زوریں ڈہا تے لِٹا تے

اوݙوں جان بخشو، ایݙوں جان گھدو

ݙسا ہتھ کیا آئی بݨا تے مِٹا تے

اے شعریں دے موتی خیالیں دے گل پھُل

محبت تساݙی دی ݙاتے سوغاتے

میں جند جان ایمان تَیں توں گھلیساں

رکھیساں نہ کئی شئے بچا تے کھنجا تے

ایں جیوݨ کوں نشتر ساݙا ست سلام اے

ودا جینداں خود کوں رہا تے ، وِلا تے

(2) غزل

کئی ݙس چا آدم جٖئیں کنوں

نئیں تھئی خطا سئیں جئیں کنوں

تَیں تے تاں سوہݨاں ݙوہ نہیں

میں تیر کھادھن سئیں کنوں

تھی شوخ آکھیس کہیں وفا؟

کوئی لاہݨاں ہے تَیں میں کنوں

پل آس ہے ، پل یاس ہے

واندا نئیں دل اَئیں ڳئیں کنوں

خالق ہیں توں، مخلوق میں

توں میں کنوں میں تَیں کنوں

دل آپݨاں نئیں آپݨاں

اُمید کیا ہے بٖئیں کنوں

واہ عشق نے رنبڑے ڈِٖتے

نشترؔ ڳیا ’’ٹَیں فَیں‘‘ کنوں