عبدالرزاق زاہد دی ݙوجھی کتاب۔خدا دی وستی

سرائیکی زبان دا نویکلا تے نرویا شاعر…… عبدالرزاق زاہد

لکھت۔ ڈاکٹر مقبول گیلانی

سئیں عبدالرزاق زاہد دا ادبی پندھ ہک عرصے توں جاری اے۔آپ پاکستان سرائیکی رائیٹرز فورم دے بانی و صدر تے احمد خان طارق سرائیکی ادبی وثقافتی سنگت کوٹ ادو دے چیئرمین وی ہن۔ادبی رسالے دے حوالے نال گاٖلھ کروں تاں آپ ”الطارق میگزین“کوٹ ادو دے چیف ایڈیٹر دی حیثیت نال سرائیکی زبان و ادب دی خدمت کریندے پن۔سرائیکی کلچر تے ثقافت دی خدمت وی کریندے پن۔ ”الطارق پروڈکشن کوٹ ادو“ دے ناں نال ہک ادارے دے چیف ایگزیکٹو ہن۔ سرائیکی شعری ادب کوں ثروت مند بنْاونْ اِچ وی سئیں عبدالرزاق زاہد دا بھرواں حصہ اے۔ انھاں دا شعری مجموعہ ”ڈٖوانگلیں اَسمان“سرائیکی وسیب اِچ مقبولیت حاصل کر چکیے۔انھاں دا نواں تے ڈٖوجھا شعری مجموعہ”خدا دی وستی“ میڈٖے سامنْے اے،ہک نویکلے اندازدی غزل دے کجھ شعر ڈٖیکھو: عشق گنگا وی ہے عشق گیتا وی ہے عشق راونْ وی ہے عشق سیتا وی ہے

بھاء دی آھل دے وچ آہدا زاہدؔ کھڑے عشق ضدی وی ہے تے چہیتا وی ہے ایں غزل دے پہلے شعر وچ عبدالرزاق زاہدؔ نے ہک ہندی روائت کوں سامنْے رکھ کے سیتا دا ذکر وی کیتے اوندی مظلومیت دا تذکرہ وی ہے تے ڈٖوجھے شعر وچ عشق کوں وی ہک وکھرپ نال بیان کیتے۔ عبدالرزاق زاہدؔ دا اے خیال بٖہوں سوہنْا اے جو سرائیکی وسیب اچ رہنْ آلے لوک ہولے ہولے جاگٖدے پن،انہاں کوں ایں خطے دی پسماندگی دا احساس وی ہے تے اپنْی شناخت دی فکروی ہے۔اوشعور تے آگہی دی گاٖلھ وی کریندن تے نویں تخلیق کاراں کوں پیغام وی ڈٖیندن جو او سرائیکی زبان تے ادب دی خدمت کرن، عبدلرزاق زاہد ؔ دی شاعری دا وڈٖا وصف اے ہے جو انہاں اپنْی غزل وچ اپنْی دھرتی اتے اپنْے وسیب دے ڈُٖکھاں کوں موضوع بنْائے۔ سرائیکی وسیب دی بکھ، تس اتے ایندیاں ساریاں محرومیاں کوں نشابر کریندیں ہوئیں وسیب دی طبقاتی کشمکش کوں وڈٖی خوبصورتی نال بیان کیتے۔زاہد ؔدے نزدیک ایں دھرتی ماء کوں ڈُٖکھ ڈٖیونْ والے دھرتی جٖئے ہن جنہاں نے اپنْے زور تے ڈٖڈھپ نال اِتھوں دے لوکاں کوں غلام بنْائے تے ڈٖینہہ رات انہاں دی رَت تے پلدے پن۔انہاں ایں ساری طبقاتی کشمکش کوں بے نقاب کیتے۔اے شعر ڈٖیکھو: چندر تے گھر بنْاونْ دا سوچنْ والو ساکوں بھوئیں تے وی جیونْ دا ڈٖا بھل گٖئے

بنت حوا کوں زاہدؔ ردا بھل گٖئی ابن آدم کوں زاہدؔ حیا بھل گٖئے عشق و محبت دا اظہار وی زاہدؔ دی غزل دی بنیادی خصوصیت اے، کیوں جو زندگی محبت دے بغیر ادھوری اے۔کجھ شعر ملاحظہ فرماؤ:

عشق ایویں سیڑھیں تے بُٖڈٖدا ریہا کچے گھڑے اتے کون ترسی ولا

اے دُعا ہے میڈٖی عشق تھیوے اونکوں توڑے پتھر اے پتھر پگھرسی ولا عبدالرزاق زاہدؔدی شاعری اپنْے نویکلے اسلوب نال سرائیکی ادب دا قیمتی سرمایہ اے زندگی دیاں تلخ حقیقتاں کوں نویں انداز نال بیان کریندن۔ ”ڈٖوانگلیں اَسمان“ دے بعد عبدالرزاق زاہدؔ دا نواں شعری مجموعہ ”خُدا دی وستی“وی سرائیکی شعری دنیاں وچ اپنْاں ناں بنْیسی۔