عابدہ ملتانی دی شاعری

اساں ٻٹھیاں پراݨیاں رسماں تے پروتھی سوچ کوں پرے چا ماروں تے ہر کم اچ عورت کوں نال رَلاؤں ۔ عورتاں دی آبادی 52فیصد ہے ،پر حیاتی دے ٻئے میدا ناں دی طرح شعر و ادب دے میدان وچ تریمت بہوں پچھوں ہے ،ایں ویلے سرائیکی دے لکھاں شا عر سخنوری کریندے پن پر جڈاں اساں سرائیکی شاعرہ کوں ݙیکھدوں تاں اٹے اچ لوݨ برابر نظر امدین ۔شاعریں دی پنیری رہاوݨ آلے سئیں دلنور نور پوری کوں ایںطرف توجہ کرائی تاں انہاں ݙسایا جو اے ٹھیک اے جو ایں ویلے محترمہ رضوانہ تبسم درانی،سحر سیال،غزالہ خاکوانی ،بہارالنسا بہار، اقبال بانو، انمول بلوچ ،صفیہ ملک ،شبنم اعواݨ ،شبنم شاکر شجاع آبادی ،ساجدہ راحت ،کلثوم انجم درانی ،شیما سیال،فرحت نواز،مسرت کلانچوی ،صابرہ شاہین ڈیروی، طاہرہ مریم روشی،نسیم اختر ،پروین عزیز،غزالہ احمدانی ،رابعہ خان ،طاہرہ انمول،ڈاکٹر خوشنودتے ایہو جیہاں ٻیاں سرائیکی تریمتیںشاعری کریندیاں پِن پر ایں کم کوں اگوں ودھݨ دی ضرورت ہے ہک گالھ میں اے وی نوٹ کیتی ہے جو سرائیکی وسیب وچ سہرا بہوں لکھیا گے۔ ظاہر اے او سہرے لکھݨ آلیاں سرائیکی تریمتیں ہن ،پر انہاں دے بحیثیت شاعرہ ناں نی آ سگیے ،اَج او لاوارث کلام ریڈیو ٹی وی تے عام محفلاں وچ فوک ادب تے سرائیکی سہرے دا ناں تے گایا وینداپے،ضرورت ایں گالھ دی ہے جو اساں لکھݨ آلی سرائیکی تریمت کوں اے سمجھاؤں جو او کجھ لکھے اپݨے ناں نال لکھے تاں جو اوندی ادبی میراث ویہر ویلے نہ تھی ونڄے۔

محترمہ عابدہ ملتانی دی شاعری سئیں دلنور نور پوری صاحب میکوں ݙکھائی اے،سرائیکی دے سینکڑاں شاعریں وچوں انہاندی شاعری میکوں چنگی نظر آئی ہے،تریمت تے ݙاج دا آپت وچ منڈھ قدیم توںگوڑھا سانگا ہے۔وسیب دے رشتے سانگے اساݙی اپݨی سرائیکی روایات دے مطابق تھنیدن ،شادیاں ماء پیو تے خاندان دی ڳݨ مُنج نال تھیندن ،اتھاں نہ ’’بازو‘‘ ویچے ویندن تے نہ ’’پسند‘‘ دی شادی کوں چنگاں سمجھا ویندے ،ایں سانگے سرائیکی وسیب دا خاندانی سسٹم کامیاب تے مثالی سسٹم ہے پر بعض جہیں تے ماء پیو دی اباہل تے جہالت دی وجہ توں’’بے جوڑ‘‘ سانگے وی جوڑ ݙتے ویندن جیندی وجہ توں کجھ مسئلے پیدا تھیندن ،ایں سانگے عابدہ ملتانی دی شاعری اساکوں اے مت ݙیندی اے جو ’’جوڑ ‘‘چنگی طرح جوڑیے ونڄن‘ گھوٹ کنوار وی اپݨے مونہوں’’ آکھن او تے میں جوڑ کوں جوڑوں ،جوڑ جڑیندا جوڑ‘‘جیکر ایویں تھی پووے  تاں جھوک وس پوندی ہے نہ تاں سہاگ ݙکھ دا ڈاج بݨ ویندے   ؎

ہِن کتنے لیکھ عجیب میݙے سر ہے نہ سر دا تاج ملیا

لکھ دنیا کوشش کر بیٹھی نہ کہیں دے نال مزاج ملیا

تھے مرض دے داروں لکھ توݨیں نہ مرض دا عین علاج ملیا

ہَن آساں سُکھ دی سیج دیاں ہے عابدہ ݙکھ دا ݙاج ملیا

سیاݨے آکھدن مرد دی تعلیم ہک جݨے دی تعلیم تے تریمت دی تعلیم سارے ٹبر دی تعلیم ہے ،تریمت پڑھی لکھی ہوسے ،سوچ فکر والی ہوسے یا شاعرہ تے سرائیکی لکھاری ہوسے تاں اوندا اثر اوندے گھر اوندے ٹبر تے اوندی آل اولاد تے ضرور تھیندے ملتان وچ پیدا تھیوݨ آلی عابدہ ملتانی وی ہک ایجھی سُدھ سُرت آلی سرائیکی شاعرہ ہے جیرھی چنگاں سوچیندی ہے تے چنگاں لکھدی ہے،اونکوں صرف اپݨی ذات اپݨے گھر نال بھل سارے وسیب تے اپݨی ماء ٻولی نال محبت اے ،اپݨے ملتان دی مٹی ملتان دے گلیں بزاریں دردر سالیں تے گلی کوچیں نال محبت اے،او قوم کوں اپݨی مٹی اپݨی دھرتی تے اپݨے وسیب نال محبت دا درس ݙیندی ہے۔

سرائیکی وسیب کوں ایجھے ماواں دھیاں دی ضرورت ہے جیڑھیا ںاولاد کوں سرائیکی دی محبت دا ݙاݨ ݙیون اونکوں مٹھی ماء ٻولی دی تھنج پلاون تے ماء دھرتی دی محبت اوندی رگ رگ وچ پا ݙیون ایجھیاں ماواں صرف پتر نی قوماں پیدا کریندین،سرائیکی قوم جیکر اپݨی قومی آزادی چہندی ہے تاں قوم کوں سوجھواݨ ماواں ݙیوے۔میں اے گالھ پیا کریندا ہم جو عابدہ ملتانی کوں اپݨے ملتان نال کتنی محبت اے ،ایندا اظہار او خود ایں طرح کریندن   ؎

اتھ رب دی رحمت وسدی

راہندی پیراں دی اتھ ہستی

ہر پیر دی اچی شان اے

سوہݨا شہر میݙا ملتان اے

ہر جاہ دی الگ کہاݨی

میݙے شہر دا مٹھا پاݨی

ایندی مٹھی خوب زبان اے

سوہݨا شہر میݙا ملتان اے

میݙا شہر اے جُگ جُگ جیوے

ایندی خوب ترقی تھیوے

ایہو عابدہؔ دا ارمان اے

سوہݨا شہر میݙا ملتان اے

عابدہ ملتانی دی ملتان نال محبت در اصل سرائیکستان نال محبت اے ۔عابدہ ملتانی سرائیکی دی ایجھی شاعرہ ہے جئیں حمد، نعت، قصیدہ، منقبت،غزل ،گیت ،کافی،ݙوہڑہ ماہیا سب کجھ لکھیے ،عابدہ ملتانی دی خوش قسمتی اے وی ہے جو انکوں دلنور نور پوری جیہاں سرائیکی استاد مل ڳے۔سئیں دلنور نور پوری تے اساݙی سانجھی کوشش ہے جو سرائیکی وسیب دی تریمت لکھݨ پڑھݨ دے میدان وچ ودھ توں ودھ آوے جھوک دی طرفوں بہوں تریمتیں دیاں کتاباں اساں چھاپیاں وی ہن تے اگوں تے وی ایں مشن کوں جاری رکھیسوں ۔

حوالہ

·        معروف سرائیکی دانشور سئیں ظہور دھریجہ دی کتاب سرائیکی قلم قبلیہ وچوں چوݨ