صفیہ شمیم

صفیہ شمیم
معلومات شخصیت

صفیہ بیگم شمیمؔ تخلص کریندی ہن اتے 27 مارچ 1920ء کوں ملیح آباد وچ ہک معزز اتے باذوق شاعر گھرانے وچ پیدا تھئی۔ انہاں دا نسب حسام الدولہ تہور جنگ نواب فقیر محمد خان گویا توں ڳھن کے نواب بشیر احمد خان تک صاحب دیوان شعرا تے مشتمل ہئی۔ مشہور شاعر انقلاب حضرت جوش ملیح آبادی انہاں دے حقیقی ماموں ہن۔ ایں خاندانی ماحول نے انہاں دے شعری ذوق کوں فطری طور تے پروان چڑھایا۔

انہاں نے ابتدائی تعلیم لکھنؤ وچ حاصل کیتی اتے گھر تے علمی مشاغل جاری رکھے۔ تقسیم ہند دے بعد او اپݨے پئے دے نال پاکستان آ ڳئیں اتے راولپنڈی وچ سکونت اختیار کیتی۔ انہاں دا کلام مختلف ادبی رسالیاں وچ شائع تھیندا ریہا۔ صفیہ شمیم نے ݙاہ سال دی عمر وچ شعر آکھݨ شروع کیتا اتے او جوش ملیح آبادی دے رنگ توں خاصی متاثر ہن۔ انہاں نے غزل، نظم اتے رباعی سمیت ہر صنف سخن وچ طبع آزمائی کیتی اتے انہاں دے کلام وچ رومانوی عناصر اتے مناظر فطرت دی عمدہ عکاسی ملدی ہے، جیندے بنا تے اپݨے دور دی صف اول دی شاعرات وچ انہاں دا شمار تھیندا ہئی۔

انہاں نے رسالہ 'پاسبان' دی نائب مدیرہ اتے 'صبح نو' دی مدیرہ دے طور تے وی خدمات انجام ݙتیاں۔ انہاں دی تصانیف وچ ’گریۂ تبسم‘، ’آہنگ شمیم‘ اتے نعتیہ کلام تے مشتمل مجموعہ ’نوائے حجاز‘ شامل ہن۔ انہاں دا انتقال 20 ستمبر 2008ء کوں راولپنڈی وچ تھیا۔