شیخ فرید الدین ابراہیم ثانی

:1450ء۔1575ء

آپ بابا فرید الدین گنج شکرؒ دی گدی دے ٻارھویں سجادہ نشین ہن۔ آپ اللہ دے نیک ٻانہے تے درویش صفت انسان ہن۔ آپ دی شاعری دا رنگ ہو ٻہو حضرت بابا فرید الدین گنج شکرؒ دی طرح ہے۔ ہِیں کیتے ڈھیر سارے لوکاں کوں اے مغالطہ پئے کہ گرنتھ صاحب وچ بابا فرید الدین گنج شکرؒ دی بجائے آپ دا کلام شامل ہے۔ عبدالغفور قریشی آہدن آپ دی شاعری وچ ہندی ‘ ملتانی دا رنگ ودھیرا اے(73)۔ آپ کافیاں وی لکھین تے ہک نعمت نامہ وی آپ دے ناں نال منسوب  ہے۔ کلام دا نمونہ:

برہا برہا آکھیے برہا توں سلطان

فریدا جِت تن برہا نہ اُپڄے سوتن جان مسان

فریدا میں بھلا وا پک دا مت میل ہو جائے

گہلا روح نہ جان دی سر دی مٹی کھائے

فریدا چنت کھٹولا ٻاݨ رکھ برہ بچھاون لیف

اِہ ہمارا جیوݨا توں صاحب سچے دِیکھ  

حوالہ

کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان