شفیق سرمد بھٹی
شفیق سرمد بھٹی سرائیکی زبان دا شاعر ہے۔[١]
نمونہ کلام
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]قطعہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]چا گھن تسبی کامل تھی ونڄ
علم عمل دا عامل تھی ونڄ
پچھیں سرمد بخشش ملسی
پہلی صف وچ شامل تھی ونڄ
ݙوہڑے
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]ݙوہڑہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]تُساں بےشک اپڑیں کَم ڈیکھو میکوں اپڑیں کَم کُجھ کَرݨ ݙیوو دَم بَھرݨ ݙیوو
ہُݨیں دیغریں مال کوں چھیڑیے مییں کُجھ لحظہ مال کو چَرݨ ݙیوو دََم بَھرݨ ݙیوو
میں مَر گئی سوکھیں نئیں مَردی مُوئی میں کوں مَر مَر مَرݨ ݙیوو دَم بَھرݨ ݙیوو
دَم دَم دما دَم دَم آؤسی دَم سَرمَد سَنگھڑی گَھرݨ ݙیوو دَم بَھرݨ ݙیوو
ݙوہڑہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]ہک ہک دے بــدلـــــے ڈاہ ڈیـــنــدا سَبھ ہک دے بــدلـــــے ڈاہ گھندے تے ساہ گھندے
ہک راہ ٻــــے راہ کوں راہ ڈیـــنــدا ہک راہ توں ســــــارے راہ گھندے تے ساہ گھندے
ہک قرب ہے قرب دے قرب کیتے سَبھ کرب دے کرب دی بھاہ گھندے تے ساہ گھندے
ہک ڈیــنــدا ســــــــرمــــد ہک ڈیــنــدا ہک ڈیــنـــدا واہی واہ گھندے تے ساہ گھندے
ݙوہڑہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کجھ لـوگ نکـمــیـں وسـتـی دے اِنہیں لـوگـیـں کوں کُــئـی کم کینی ہئے کم کینی
کہیں خوشی تــے کُئی خوشی کینی کہیں غم دا کہیں کوں غم کینی ہئے غم کینی
ڄــم ڄـــمــدیں ڄـــمــدے ڄــم تھیندے ڄــم گیں دا ڄمدا ڄم کینی ہئے ڄم کینی
ایـــویـں لگدے جیویں موئے پــے ہن دم ســـرمــد ســـرمــد دم کینی ہئے دم کینی
ݙوہڑہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]اُٹھی سِــــدھ کـــــر ٹُـر ڄُل ٹُـردا ڄُل ہــــے حال ڳنڈھوکڑی چَئی ڄُل
بھانویں سِـر تـــے رکھ یا مــونڈھے تــے رکھ پال ڳنڈھوکڑی چَئی ڄُل
تیکوں سبھ کجھ نال سمبھال ڈینداں صیح گال ڳنڈھوکڑی چَئی ڄُل
تــوں ســــــــرمــــد مــیــڈا میں تـــیــڈا بھیوال ڳنڈھوکڑی چَئی ڄُل
لکھاری! شفیق سرمد بھٹی
نظم
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]ہا اپڑیاں غَزلاں گیت
اپڑیں قَطعے اپڑیں ڈوہڑے اپڑیاں غَزلاں گیت
اپڑیاں نَظماں اپڑیاں قافیاں اپڑیں سُر سَنگیت
ہا اپڑیں سُر سَنگیت
اپڑیں حَرفیں اپڑیں ظَرفیں سَئیں دے شَرفیں وُو
اپڑیں مِصرعے اپڑیاں بَحراں اپڑیں مِٹھڑی میت
ہا اپڑیں مِٹھڑی پیت
اپڑیں لِکھڑیں اپڑیں سُݨڑیں اپڑیں گاوݨیں چا
اپڑیں جوگیں اساں لوگیں اپڑیاں نیتاں نیت
ہا اپڑیاں نیتاں نیت
چیڑاں چُݨدے پُݨیاں پُݨدے جھوݨاں جُھݨدے گے
تاݨیاں وُݨدے لیکھیں سُݨدے سُݨدے ہاریں جیت
ہا سُݨدے ہاریں جیت
اپڑیں ہوندے ہوندے سوندے ڈَھندے پوندے آئے
پیریں پوندے روندے روندے سِدھے سیدھے سیت
ہا سِدھے سیدھے سیت
اپڑییں پیتیں پیت پریتیں گیتیں گیتیں جَؤ
جُڑدے جوڑیں مُڑدے موڑیں اپڑیں ٹوری رییت
ہا اپڑیں ٹوری رییت
دیر دبیریں پیر تے پیریں پِھردیں پھیریں دو
جَھݨدیں بیریں چوگ چَنگیریں اپڑیں پاتی پیت
ہا اپڑیں پاتی پیت
اپڑیاں جاہیں پیار پناہیں سَرمَد سائیں وے
سَرمَد سائیں اللہ سائیں اللہ ہَست مسیت
ہا اللہ ہَست مسیت
مزاحیہ نظم
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کَئی گال ہے کَئی کَئی بَٹ اے
آوے دا آوا چَٹ اے
کَئی کہیں کوں کیا کیا کیوں وے کیوں
کَئی کِیہیں رَٹی رَٹ اے
کَئی کہیں کوں ہولے بہوں ہولے
کَئی کہیں کوں فَٹا فَٹ اے
کَئی کہیں کوں گھُٹ تے گھُٹ ادھ گھُٹ
کَئی کہیں کوں مَٹ دے مَٹ اے
کَئی کہیں کوں کُجھ ناں کُجھ وی ناں
کَئی کہیں کوں ہاں دی سَٹ اے
کَئی کہیں دی سانبھ سمبھال دے وچ
کَئی جھَٹ جھُپَٹ لُٹ پَٹ اے
کَئی کہیں دے سامھڑیں تھی پوندے
کَئی سامھڑوں ویندے ہَٹ اے
کَئی سَبھ کُجھ اپڑاں گال کَیِی
کَئی سرمد ویندے وَٹ اے
لکھاری ! شفیق سرمد بھٹی