شاگرد امدے ہن

اُستاد صاحب کنے نویں نینگر ڈھیر سارے شاگرد اَمدے ہَن ، شاعری ݙکھیندے ہن ، اُستاد اُنہاں کوں راہ لیندے ہن پر اے ڳال کریندے ہن جو تساں اپݨا شوق ودھائو ، مطالعہ کرو ، شاعری آپ کرو ، جیکر میں تہاکوں سارا کجھ آپ لکھ ݙیواں تاں تہاݙیاں تخلیقی صلاحیتاں پیدا نہ تھیسن ، ہک اَدھ واری کہیں اپݨے پتر دی شاعری سانگے سہرے دی حُجت کیتی تاں آکھیا جو میݙا دِل کریسے تاں دُعا لکھ ݙیساں ، پر فرمائش تے قصیدے لکھ ݙیوݨ آلا شاعر کینھی ، اُستاد موڈ ہووے ہا تاں ساری ساری رات ڳاوݨ سُݨیدے ہَن ، موڈ نہ ہووے ہا تاں پَل دے سونہیں وی کائناں ، کہیں دا پیو وی اُٹھی آوے ہا نہ منیندے ہَن ۔

حوالہ

کتاب "قیس فریدی ۔ فن شخصیت اَتے شاعری "  ترتیب پیشکش  : مہر حامد علی شاکر سیال ، ناشر جھوک پبلشرز ، ملتان