شاکرؔ تونسوی

1904ء تا1979ء

آپ ہک درویش صفت شاعر ہن ۔پر انہاں دا کلام فنی اعتبار نال خوبصورت تے جاندار ہے۔اپݨی ہک غزل اچ خبر دار کریندیں ہوئیں اَہدن جو محبت وچ قدم رکھݨاں کوئی سوکھا کم نہیں ایں منزل تے پُڄݨ کنوں پہلے تکلیفاں تے مصیبتاں بھوگݨیاں پوندین۔ تونسہ شریف نال تعلق ہے۔

غزل

؎محبت وچ قدم رکھݨاں کوئی آسان نئیں ہوندا

اوڈٖوں پتھر وی آ سگٖدن جڈٖوں امکان نئیں ہوندا

ایں منزل وچ مصیبت دے کئی ایجھیں وقت وی آندن

سِوا دردیں دے عاشق دا کوئی سامان نئیں ہوندا

جیویں کہیں جوش وچ آکے ستم شاکرؔ تے کر چھوڑیئی

وفا داری دا ایہ شیوہ میڈٖی جند جان نئیں ہوندا

؎ ڈٖیکھن دے نال کئی شودے بے ہوش تھی پوسن

ایجھاں طریقہ کَیں سکھائی کجلے دی دھار دا

پُچھݨ دی لوڑ پئے ونڄے تیکوں نہ کہیں کنوں

شاکرؔ نشان ہوسیا اوں اڄڑے مزار دا

٭٭٭