شاعری (تعریف)

شاعری (Poetry) دا مادہ "شعر" ہے۔ ایندے معانی کہیں چیز دے ڄاݨݨ پہچاݨݨ تے واقفیت دے ہن۔ لیکن اصطلاحاً شعر اوں کلامِ موزوں کوں آہدن جیہڑا قصداً آکھا ونڄے۔ ایہ کلام موزوں جذبات تے احساسات دے تابع ہوندے۔ تے کہیں واقعے دی طرف ڄاݨݨ دا اشارہ کریندے۔ ایویں وی تھی سڳدے کہ تساں کوئی حادثہ ݙٹھا ہووے تے اوہ تہاݙے دل تے اثر کر ڳیا ہووے تے تہاݙے اندروں خودبخود الفاظ دی صورت وچ ادا تھی ونڄے۔ ایں اثر دے بیان کوں شعر آہدن تے انہی شعراں کوں شاعری دا ناں ݙتا ویندے۔ (موزوں الفاظ وچ حقائق دی تصویر کشی کوں شاعری آہدن۔) شعر تعبیر ہے، تخیل ہے اینہی ڳالہوں لکھاں موزوں کلام اینجھے ہن جیہڑے شعر نہیں۔ شعر دا پہلا عنصر وزن ہے تے ݙوجھا عنصر خیال حقیقت کوں وزن تے خیال دے سانچے وچ ڈھالݨ کمال سخنوری ہے۔