شاعری دا جذبات نال گہرا تعلق

شاعری دا جذبات نال گہرا تعلق ہوندے تے ایہ جذبات کوں زبان دے ذریعے بیان کرݨ دا ہک وسیلہ ہے۔ ایں سانگے شاعری کیتے ماء ٻولی دا انتخاب بہوں ضروری ہوندے۔ ماء ٻولی وچ شاعری کرݨ نال شاعر دے جذبات تے خیالات وچ سچائی تے گہرائی پیدا تھیندی اے۔ ایہ زبان شاعر دے دل دی زبان ہوندی اے، جیندے وچ او اپݨے احساسات کوں بے ساختہ طریقے نال پیش کر سڳدے۔ سرائیکی زبان وی ہک ایجھیں زبان ہے جیندے وچ شاعری دے وسیع امکانات موجود ہن۔ سرائیکی شاعری آپݨے لوک ورثے، ریتاں رواجاں تے قدرتی منظرنامیاں نال جُڑی ہوئی ہے۔ ایندے وچ محبت، درد، فراق، فخر تے قربانی دے موضوعات کوں خوبصورتی نال بیان کیتا ویندے۔ سرائیکی شاعری دی ہک وݙی خاصیت ایہ ہے جو ایہ سادہ تے عام فہم ہوندی ہے، پر ایندے وچ گہرے معانی لکیے ہوندن۔ سرائیکی شاعری وچ استعمال تھیوݨ والے تشبیہات تے استعارے وی ہک انڄ چاشنی رکھیندن۔ مثال دے طور تے، سرائیکی شاعری وچ دریا، ریگستان، چندر، تارے تے فصلاں دے منظر عام ملدن۔ ایہ سبھ کجھ سرائیکی ثقافت تے جغرافیے نال جُڑے ہوئے ہن۔ ایں سانگے سرائیکی شاعری کوں پڑھݨ تے سمجھݨ کیتے ایں زبان تے ثقافت دے بارے وچ گہری سمجھ بوجھ دی ضرورت ہوندی ہے۔ مادری زبان وچ شاعری کرݨ نال نہ صرف زبان دا تحفظ تھیندے بلکہ ایہ ثقافتی ورثے کوں زندہ رکھݨ دا ہک ذریعہ وی ہے۔ سرائیکی شاعری وی ایں لحاظ نال ہک وݙی اہمیت رکھیندی اے۔ ایندے ذریعے نہ صرف سرائیکی زبان کوں فروغ ݙتا ویندا ہے بلکہ ایندے وچ پوشیدہ جذبات تے تجربات کوں وی دنیا دے سامݨے پیش کیتا ویندا ہے۔ لہٰذا، شاعری صرف مادری زبان وچ ای کیتی ونج سڳدی اے، کیوں جو ایہہ او زبان ہے جیندے وچ شاعر دے دل دی دھڑکن تے روح دی اواز شامل ہوندی اے۔ سرائیکی شاعری وی ایں لحاظ نال ہک نویکلی تے قابل فخر روایت ہے، جیندا مقصد نہ صرف جذبات کوں بیان کرݨ ہے بلکہ زبان تے ثقافت کوں زندہ رکھݨ وی ہے۔

کالم نگار اورنگزیب اورنگ بغلانی