شاعر،شاعری،صوفیا تے تصوف

کجھ لوک شعر و شاعری کوں بیکار مشغلہ، وقت دا زیان تے فضول زبانی جمع خرچ سمجھدن۔ حالانکہ شعراء بارے آکھیا ڳئے جو”اَلشُّعَرَاءُُ تَلَامِیذُالرَّحمٰن“(شاعر خدا دے شاگرد ہوندن)واقعی شاعراں کوں اللہ تعالیٰ دی طرفوں شاعری الہام دی صورت اچ عطا کیتی ویندی ہے۔ شاعری دی اہمیت توں انکار نہیں کیتا ونڄ سڳدا۔کیوں جو حافظ شیرازیؒ، فردوسیؒ، مولانا رومؒ، سچلؒ سر مست، بابا بُلّےؒ شاہ، خواجہ غلام فریدؒ،علامہ اقبال ؒ تے مرزا غالبؔ جھئیں آفاقی شعراء دا زندہ و جاوید کلام ہر زمانے وچ تسلیم کیتا ڳئے۔تے ایویں عصرِ حاضر دے ساݙے سرائیکی شعراء اقبالؔ سوکڑی، عزیزشاہدؔ تے شاکرؔ شجاع آبادی جھئیں کامل شعراء دے کلام توں کون انکار کرسڳدے؟ بہر حال لفظ ”شاعر“ دے معنے شعر لکھݨ آلے ہک باشعور آدمی دے ہِن۔جیکوں شاعری دا علم و عرفان اللہ تعالیٰ دی طرفوں عطا کیتا ویندے۔ جڈٖاں جو شاعری وچ معرفتِ حق دے شناسائی شاعر دا مقام سب توں اُچّا تے اعلی و ارفع ہوندے۔جتھاں ٻہہ کے اوہ کائنات دا مشاہدہ کریندے، ذاتِ حق دے جلوے ݙہدے تے عالمِ تصوّرات اچ آکے اوہ شاعری دی صورت اچ اپݨے جذبات و احساسات دا اظہار کریندے۔تے اپݨے آفاقی کلام دے ذریعے بنی نوع انسان کوں اخوّت و محبت  تے مساوات دا درس ݙیندے۔حقیقت شناس شاعر کہیں مسلک دا پابند نہیں ہوندا، بلکہ اوندا مسلک انسانیت دی بھلائی، خیر خواہی، انسانیت دے ݙکھ درد ونڈاوݨ تے انسانیت دی تعظیم و تکریم کرݨ ہے۔کیوں جو ہر مذہب دی بنیاد وی انسانیت دی بھلائی تے خیر خواہی تے رکھی ڳئی ہے۔ مگر ہر شاعر حقیقت دا اِدراک نہیں رکھدا۔ جݙاں جو حقیقت دے ڳجھّے رموز عارف لوک ڄاݨدن۔ ایں حوالے نال حضرت داتا گنج بخشؒ دا قول ہے جو”عارف عالم وی ہوندے لیکن ایہ ضروری نہیں جو ہر عالم عارف وی ہووے“ بہر حال میں اپݨے آپ کوں خوش نصیب سمجھداں جو میݙا تعلق شعر و ادب نال ہے۔میں حضرت بابا بُلّے ؔشاہ، حضرت سلطان باہوؔ، حضرت خواجہ غلام فریدؔ،  علامہ اقبالؔ تے مرزا غالبؔ جھئیں آفاقی شعراء دا کلام پڑھ کے علمی ادبی سوجھ ٻوجھ حاصل کیتی، تے صوفیاء دے کلام اچ معرفت دی قوس و قزح دے رنگ ݙٹھے۔ کیوں جو صوفیا ء اپݨے کلام اچ انسان دوستی تے اخلاقیات دا درس ݙیندن۔لہٰذا انسان علم و ادب دا مطالعہ کر کے ٻہوں کجھ سکھدے تے میں وی صوفیاء دا عارفانہ کلام پڑھ کے ٻہوں کجھ حاصل کیتے۔میں صوفیاء دا معتقد تے مُقَلِّد ہاں۔جنہاندی نسبت نال میکوں شعور و آگاہی تے انسانیت دی پہچاݨ ملی ہے۔میں انسانیت دا احترام کرینداں، انسانیت دا خیر خواہ تے ہمدرد ہاں۔میں پورے اعتماد نال آہداں جو میݙی ذات کنوں اڄ تائیں کہیں کوں کوئی تکلیف نہ ملی ہوسی۔ حضرت خواجہ غلام فریدؒ دا فرمان ہے جو”اکھّیں دے وچ قطر نہ ماوے سارے سڄݨ سماندے“ایہ ہک عارف دا محبت تے امن و آشتی دا پیغام ہے۔یعنی اکھّیں اچ ہک ذرے برابر کَٹّر تاں نہیں سما سڳدا۔لیکن سڄݨ جتنے وی ہوون سارے سما ویندن۔انسانیت دا تقاضا وی ایہو ہے جو لوک ہک ݙوجھے کوں اپݨے اکھّیں اچ جاہ ݙیون، ناکہ ہک ݙوجھے دے اکھّیں دے کَٹّر بݨن۔ اللہ تعالیٰ ساکوں صوفیاء دے نقشِ قدم تے چلّݨ دی توفیق عطا فرماوے۔ آمین ثُمّ آمین۔ ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔فیضؔ بلوچ ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔Mob.No 03467085753