شادی دیاں پھنڈراں

پھنڈر کوں  کوہݨ توں  پہلے پاݨی ݙیکھیندے ہَن ،چار پنج بندے رَل تے ڈھنگا مار تے پھنڈر کوں  دسیندن تے سدھے پاسے منہ کر اللہ اکبر آکھ تے کاتی وہا ݙیندے ہن ۔ اینکوں  ہتھ رکھݨ اَکھیندن ۔ پھنڈر پھتکدی پی ہوندی ہے ولا کاتی پھیر تے ڳچی چھڑویندے ہن ، کجھ لحظہ رُک ویندے ہن جو پھنڈر ٹھڈی تھیوے ، ولا پیٹ چاک کرتے چم چھلݨ پئے ویندے ہَن،چملہا تے آندراں  کڈھیندن ،زیرہ ٻکی اَنج کریندے ہن تے سِری پاوے اَنج ۔ وݙے کھوڑ تے ہݙیاں  ٹُکیندن تے کھوڑی تے ماس ۔ تلی، مینجھ ، پھپھڑ ، نرگھٹ تے حرام مغز اَنج اَنج رکھیندن ، شادی دے علاوہ ساوی وی پمدی ہئی،  جئیں  ویلے مسادی پیندے ہَن تاں  سارا گوشت رَلا مِلا ݙیندے ہَن ، کجھ بندے فرمائش کریندے ہَن جو میکوں  مشکاں ݙیو ، کئی اَکھیندا ہا جو میکوں  پُٹھ دا گوشت ݙیو  تے کئی ڈکردی فرمائش کریندا ہا ، ہُݨ اوہے رونقاں  کینھی۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان