سردار کوڑے خان ۔ ان پڑھ وݙیرا

میں چہندا ں میݙے علاقے ، میݙے وسیب تے میݙے ملخ دا کوئی بندہ ان پڑھ نہ رہے ۔میں چہنداں جو میݙے کول ایجھے لوک آون جیڑھے علم نال محبت کریندے ہوون ، علم کوں ودھاوݨ تے علم حاصل کرݨ اچ دلچسپی رکھدے ہوون ۔ میکوں جہالت دے اندھارے ایہو سبق ݙتے جو علم دے سوجھلے دے ناں سب کجھ لُٹا ݙیو۔

کاکا کیویں آئے وے ؟ سئیں اساں آپت اچ لڑ پیسے ۔ پولیس اوکھا کیتی کھڑی اے ، کوئی آکھے ہا جو سس نونھ جھیڑا لائے تے شر پئے ڳئے ،میݙے پُتریں کوں سالے کھلے مارین ، کوئی آکھئے ہا نمبردار دا چوکیدار دڑکے ݙیندے تے کوئی وت آکھئے ہا جو میݙے پُتر کوں سرکاری کِکر توں لام لہائی اے مال پھاٹک لڳ ڳئے ۔ ووئے بھَکن دے پُترو سارے بے عقلائی دیاں ڳالھیں کریندو ، تُساں وچوخ وئی ایجھا بندہ وی ہے جیڑھا آکھئے میکوں پُتر کیتے کتاباں گھھنا ݙیو ، اساݙے علاقے سکول کائنی ، سکول بݨوا ݙیو ۔ اے آکھئے جو میݙا پُتر ولائت پڑھݨ چہندے ، ݙو چار ہزار ݙیو ، اے کلمے آکھݨ آلے عظیم شخص دا ناں ہا سردار کوڑے خان جتوئی ، رئیس آف ضلع مظفر گڑھ ، جنہاں دا اڄ وی ہزاراں ایکڑ رقبہ صرف وسیب دے ٻالیں دی تعلیم کیتے وقف ہے ، پر سردار کوڑے خان جتوئی دی ایں جائیداد توں علم دا کم گھٹ تے جہالت دا زیادہ گھدا ویندا پے ۔

حوالہ

معروف سرائیکی لکھاری سئیں ظہور احمد دھریجہ دی کتاب (سرائیکی وسیب) وچوں چوݨ